alaqaranlıq (lubrikan)

Səhər və ya axşam alaqaranlığı. Mümkün etimoloji mənşələrdən biri sürüşkən kimi tərcümə oluna bilən latın lubricus terminidir. Bu halda günün həmin vaxtının keçici xarakterini ifadə edir, o, tez barmaqlarımızın arasından sürüşüb keçir (təbii ki, məcazi mənada). lúgubre (qəmgin) sözü ilə əlaqə də istisna edilə bilməz, çünki gün ilə gecə arasındakı keçidi səciyyələndirən qaranlıq və tutqun atmosfer var. Üçüncü ehtimal, mənşəyinin latın lupus (canavar) və canis (it) sözlərindən olmasıdır, çünki o zəif işıqda itlər hürür, canavarlar ulayır. Çobanların da birini digərindən aydın seçməsi üçün kifayət qədər işıq olmur.