Мөсний агуулах
Хэдэн метр гүн, чулуу эсвэл тоосгон бэхэлгээний хана бүхий, дээд талаа өрлөгийн тагтаар хаасан, газарт ухсан нүх бөгөөд газарт хуримтлагдсан цас гэсдэг жилийн саруудад мөс (нягтарсан цас) бэлэн байлгахын тулд цас хадгалах, хамгаалах зориулалттай. Ийм төрлийн барилгын тухай хамгийн эртний түүхэн ишлэл нь ойролцоогоор 3,000 жилийн өмнөх Месопотами болон Эртний Египетэд хамаарна. Грек, Ромчууд бас нүхэнд хадгалсан мөсийг эмчилгээний зорилгоор болон зуны улиралд ундаа хөргөхөд ашиглаж байсан. Бага мөстлөгийн үед (LIA) цастай холбоотой худалдааны үйл ажиллагаа оргилдоо хүрч, 14-р зуунаас эхлэн олон нүх барьсан. 19-р зууны төгсгөлд LIA төгсөх нь хөргөлтийн машин зохион бүтээгдэх, хиймэл мөс үйлдвэрлэх үетэй давхцсан тул уналт эхэлсэн. Цасны нүхийг cava, nevera, эсвэл хиймэл nevero гэх мэт өөр нэрээр бас нэрлэдэг. Загвар нь бүр харилцан адилгүй боловч бүгд жижиг хаалгатай бөгөөд энэ нь нарийн дотоод хажуугийн шатанд хүргэдэг бөгөөд тэндээс ёроол руу эсвэл дотор нь хадгалсан цасны хүрсэн түвшин хүртэл бууж болно. Нүх байрлах нутагт их цас орохоор хэдэн зуун хүний оролцоотой систем ажиллаж эхэлдэг байсан бөгөөд тэд зохион байгуулалттайгаар их хэмжээний цасыг нуруун дээрээ үүрч нүхний үүд хүртэл зөөж, тэнд хүрсэн хойноо дотор нь шидэж хаядаг байв. Дотор нь хэд хэдэн ажилчин үүнийг зохих ёсоор овоолж, нягтруулдаг. Өвөл өнгөрсний дараа эсрэг үйлдэл хийдэг: мөсийг цуглуулж, блок болгон огтолж, луусаар ойролцоох хүн амтай газар зөөж, тэнд зарж, түгээдэг байв. Эдгээр нүхний олонх нь одоо ч байсаар байгаа бөгөөд зарим нь сэргээн засварлагдсан.
Мөн ингэж нэрлэдэг: Цасны нүх