Муз кампасы
Жерге казылган, эки жагы таштан же кыштан жасалган дубалдар менен бекитилген жана үстү жагынан күмбөз менен жабылган бир нече метр тереңдиктеги чуңкур, кар жерде топтолгон жылдын айларында эрип кеткенде муз (тыгыздалган кар) болушу үчүн карды сактоо жана сактап калуу максатында. Мындай курулуштар жөнүндөгү эң алгачкы тарыхый маалыматтар болжол менен 3000 жыл мурун Месопотамияга жана байыркы Египетке барып такалат. Гректер менен римдиктер да чуңкурларда сакталган музду колдонушкан, аны дарылоо максатында жана жайында суусундуктарды муздатуу үчүн пайдаланышкан. Кичи муз доорунда (КМД) карга байланышкан соода-сатык иши эң жогорку чекитке жетип, 14-кылымдан тартып көп чуңкурлар курулган. 19-кылымдын аягында төмөндөө башталды, анткени КМД нын аяктоосу муздаткыч машиналардын ойлоп табылышына жана жасалма музду өндүрүүгө дал келди. Кар чуңкуру ошондой эле cava, nevera же жасалма nevero сыяктуу башка аттар менен да белгилүү. Алардын дизайны бирден экинчисине өзгөргөнү менен, баарынын кичинекей кирүүчү эшиги бар, ал тар ички капталдагы тепкичке алып барат, ал аркылуу түбүнө же ичинде сакталган кар жеткен деңгээлге түшүүгө болот. Чуңкур жайгашкан аймакта катуу кар жаашы болгондо, бир нече жүз адам катышкан система иштетилип, алар координацияланган түрдө чоң көлөмдөгү карды - аркасына көтөрүп - чуңкурдун кире беришине ташып, ал жерге жеткенде ичине ыргытышкан. Ичинде бир нече жумушчу аны тийиштүү түрдө үйүп, тыгыздашкан. Кыш өткөндөн кийин тескери операция жасалган: музду жыйноо, ал блоктор болуп кесилгенден кийин качырларга жүктөлүп, жакынкы калктуу конуштарга ташылып, ошол жерде сатылып, таратылган. Бул чуңкурлардын көбү дагы эле тик турат, алардын кээ бирлери калыбына келтирилген.
Ошондой эле мындайча аталат: Кар чуңкуру