zorza polarna

Zjawisko świetlne, które ma miejsce w górnej atmosferze na wysokościach powyżej 100 km i które jest zazwyczaj obserwowane w regionach polarnych. Jest wynikiem oddziaływania wiatru słonecznego z atmosferą Ziemi. Część tego przepływu wysoce energetycznych cząstek elektrycznych, promieniujących ze Słońca we wszystkich kierunkach, jest przechwytywana przez potężne pole magnetyczne Ziemi, które działa jak tarcza ochronna i kieruje je w stronę dwóch biegunów magnetycznych. Bombardowanie cząstek na cząsteczki gazowe obecne w górnej atmosferze skutkuje emisją światła o różnych długościach fal (różnych kolorach) i w konsekwencji powstawaniem zorzy polarnych. Ich odcienie zależą od rodzaju bombardowanych cząsteczek. Cząsteczki tlenu tworzą zorze w kolorze zielonym; azot wytwarza poświatę w odcieniach czerwieni, różu i fioletu, podczas gdy rzadszy niebieski kolor pochodzi od cząsteczek wodoru zlokalizowanych bardzo wysoko w atmosferze. W zależności od półkuli Ziemi, na której się tworzą, mamy zorzę północną (półkula północna) i zorzę południową (półkula południowa). Duże burze geomagnetyczne wywołane w magnetosferze Ziemi przez przybycie wiatru słonecznego intensywniejszego niż zwykle skutkują większymi zorzami polarnymi, które można obserwować na niższych szerokościach geograficznych niż zwykle. Zorze północne są również znane jako światła północne i istnieje wiele legend wokół nich. W niektórych kulturach nordyckich uważano, że są to dusze zmarłych, które mieszkały nad atmosferą i tańczyły z zapalonymi pochodniami, aby kierować krokami nowych duchów.