Msukosuko wa Atlantiki ya Kaskazini

Inajulikana kimataifa kwa kifupi NAO (North Atlantic Oscillation), na ilibainishwa kwa mara ya kwanza, mwaka 1924, na mwanahali ya hewa Mwingereza Sir Gilbert Thomas Walker (1868-1958). Msukosuko huu unajumuisha mabadiliko ya kiwango kikubwa katika raia ya hewa iliyoko kati ya eneo la Iceland na eneo la Visiwa vya Azores, vyote viwili katika Atlantiki ya Kaskazini. Msukosuko huu wa asili huamua, kwa kiasi kikubwa, mabadiliko yaliyopo katika mzunguko wa angahewa juu ya Ulaya, hasa wakati wa majira ya baridi. Eneo lake la ushawishi halikomei katika bara la Ulaya, bali linaenea kutoka Amerika Kaskazini hadi Asia ya kaskazini, hivyo huchukua nafasi muhimu katika tabia ya hali ya hewa katika Ulimwengu wote wa Kaskazini. Alama na ukubwa tofauti ambao NAO inaweza kuchukua hukokotolewa kwa kutumia kielezo cha nambari kilichosanifiwa (kielezo cha NAO), kinachofafanuliwa kama tofauti ya shinikizo la hewa la uso kati ya vituo viwili vya hali ya hewa vilivyoko, kwa mtiririko huo, katika eneo la Atlantiki ya Kaskazini linalotawaliwa na shinikizo kubwa la kitropiki-kidogo na eneo la shinikizo la chini la Iceland. Hapo mwanzo, vituo vya Ponta Delgada, katika Visiwa vya Azores (Ureno), na Stykkishólmur (Iceland) vilichaguliwa kwa hesabu yake. Baada ya muda, wanasayansi wa tabianchi pia walianza kutumia vituo vingine vya rejea, kama Reykjavik, Lisbon au Gibraltar. Kukokotoa kielezo cha NAO kwa kila mwaka hufanya iwezekane kujua kama msukosuko huo ni chanya (NAO+) au hasi (NAO-), kutegemea kama thamani yake ni kubwa kuliko +1 au ndogo kuliko -1, kwa mtiririko huo. Iwapo thamani iko kati ya -1 na +1, tunapata hali za kati. Katika awamu chanya, Shinikizo Kubwa la Azores huonyesha thamani za shinikizo za juu zaidi ya kawaida, likipendelea hali za kuzuia. Katika awamu hasi, shinikizo kubwa lililotajwa hapo juu hudhoofika zaidi, likiruhusu misururu ya mifumo ya shinikizo la chini -yenye dhoruba za upepo zinazohusiana nayo- kupita katika latitudo za chini.