Хойд Атлантын хэлбэлзэл
NAO (North Atlantic Oscillation) гэсэн товчлолоор олон улсад танигдсан бөгөөд анх 1924 онд Британийн цаг уурч сэр Гилберт Томас Уолкер (1868-1958) тодорхойлсон. Энэ нь Хойд Атлантын Исландын бүс ба Азорын бүсийн хооронд байрлах агаарын массын том хэмжээний хэлбэлзэл юм. Энэ байгалийн хэлбэлзэл нь Европ дахь агаар мандлын эргэлтийн, голчлон өвлийн хувьсамтгай байдлыг ихээхэн хэмжээгээр тодорхойлдог. Нөлөөллийн бүс нь Европын эх газартай хязгаарлагдахгүй, Хойд Америкаас Хойд Ази хүртэл тархдаг тул Хойд хагас бөмбөрцөг даяарх уур амьсгалын төлөв байдалд чухал үүрэг гүйцэтгэдэг. NAO-ийн авч болох өөр өөр тэмдэг ба хэмжээг стандартчилсан тоон индексээр (NAO индекс) тооцдог бөгөөд энэ нь Хойд Атлантын субтропик өндөр даралт давамгайлсан бүс ба Исландын нам даралтын бүсэд тус тус байрлах хоёр цаг уурын станцын гадаргуугийн агаарын даралтын зөрүүгээр тодорхойлогддог. Анх тооцоололд Азорын арлууд (Португал) дахь Понта Делгада, Исланд дахь Стикkисхоулмюр станцуудыг сонгосон. Цаг хугацааны явцад уур амьсгалын судлаачид Рейкьявик, Лиссабон, Гибралтар зэрэг бусад лавлагаа станцуудыг мөн ашиглаж эхэлсэн. Жил бүрийн NAO индексийг тооцсноор хэлбэлзэл эерэг (NAO+) эсвэл сөрөг (NAO-) эсэхийг, утга нь тус тус +1-ээс их эсвэл –1-ээс бага эсэхээс хамааран мэдэх боломжтой. Хэрэв утга –1 ба +1-ийн хооронд байвал саармаг нөхцөл бий. Эерэг фазад Азорын өндөр даралт ердийнхөөс өндөр даралтын утгатай болж, блоклох нөхцөлийг дэмждэг. Сөрөг фазад дээрх өндөр даралт сулрах тул нам даралтын системүүдийн дараалал - тэдэнтэй холбоотой салхины шуурга -ыг доод өргөрөгөөр дамжин өнгөрөх боломжийг олгодог.