azot

Główny składnik mieszaniny gazowej tworzącej powietrze, obecny w nim w swojej postaci cząsteczkowej (N₂). Jest to zdecydowanie najobfitszy pierwiastek w atmosferze Ziemi, zajmujący 78,084% jej objętości. Jest to bezbarwny, bezwonny, bezsmakowy i obojętny gaz, fundamentalny dla życia na Ziemi ze względu na ważną rolę, jaką odgrywa w procesach biologicznych. Tak zwany obieg azotu jest odpowiedzialny za regulację wymiany tego gazu atmosferycznego z żywymi istotami. Ponieważ nie jest to gaz reaktywny chemicznie, obieg jest możliwy tylko dzięki roli odgrywanej przez niektóre bakterie, zdolne do syntezy związków azotowych z azotu, który pobierają z powietrza, dając początek procesowi znanemu jako wiązanie azotu. Szkocki chemik, lekarz i botanik Daniel Rutherford (1749-1819) jako pierwszy ujawnił istnienie tego gazu w 1772 roku. Nazwał go "powietrzem sflogistonowanym", w odniesieniu do flogistonu; substancji, o której w owym czasie zakładano, że odpowiada za palność rzeczy. Później francuski chemik Antoine-Laurent de Lavoisier (1743-1794) określił go jako azote, termin wywodzący się z greckiego słowa ζωή (życie), poprzedzonego przedrostkiem przeczącym (literą "a" - alfa w alfabecie greckim), i oznaczający "bez życia" lub obojętny, co jest główną cechą azotu.