नाइट्रोजन
हावा बनाउने ग्यासीय मिश्रणको मुख्य घटक, जुन यसमा आणविक रूप (N2) मा पाइन्छ। यो पृथ्वीको वायुमण्डलमा सबैभन्दा प्रचुर तत्त्व हो, जसले यसको आयतनको 78.084% ओगट्छ। यो रङ्गहीन, गन्धहीन, स्वादहीन र निष्क्रिय ग्यास हो, जुन जैविक प्रक्रियाहरूमा खेल्ने महत्त्वपूर्ण भूमिकाका कारण पृथ्वीमा जीवनका लागि आधारभूत छ। नाइट्रोजन चक्र भनिने प्रक्रियाले यो वायुमण्डलीय ग्यासको जीवित प्राणीहरूसँगको आदानप्रदानलाई नियमन गर्छ। यो रासायनिक रूपमा क्रियाशील ग्यास नभएकाले, यो चक्र केही ब्याक्टेरियाको भूमिकाका कारण मात्र सम्भव छ, जसले हावाबाट लिएको नाइट्रोजनबाट नाइट्रोजनयुक्त यौगिकहरू संश्लेषण गर्न सक्छन्, जसबाट नाइट्रोजन स्थिरीकरण भनेर चिनिने प्रक्रिया जन्मन्छ। स्कटल्यान्डका रसायनविद्, चिकित्सक र वनस्पतिशास्त्री डेनियल रदरफोर्ड (1749-1819) ले 1772 मा यो ग्यासको अस्तित्व पहिलो पटक प्रकट गरे। उनले यसलाई फ्लोजिस्टनको सन्दर्भमा "फ्लोजिस्टिकेटेड हावा" भने; त्यतिबेला वस्तुहरूको ज्वलनशीलताका लागि जिम्मेवार मानिएको पदार्थ। पछि, फ्रान्सेली रसायनविद् एन्टोनी-लोरेन्ट डे लाभोइजियर (1743-1794) ले यसलाई azote भने, जुन ग्रीक शब्द ζωή (जीवन) बाट आएको र अभावार्थक उपसर्ग (अक्षर "a" -ग्रीक वर्णमालाको अल्फा) अघि जोडिएको शब्द हो, र जसको अर्थ "जीवनविहीन" वा निष्क्रिय हो, जुन नाइट्रोजनको मुख्य विशेषता हो।