Tövbekarlar

Tövbekar karlarına atıfta bulunmanın kısaltılmış şeklidir. Bu isim, çok değişken yükseklikte (birkaç santimetreden 4 ile 5 metre arasına kadar) sıkışmış kar sivri tepeciklerine verilir; bunlar, çok özel ve aşırı meteorolojik koşullara maruz kalan bir kar örtüsünün sonunda dönüştüğü şekillerdir. Bu tuhaf isim, her biri sivri başlıklı elbiseleriyle Kutsal Hafta'daki bir tövbekârlar alayına benzemelerinden gelir. Dünya çapında farklı dağ sıralarının yüksek dağ bölgelerinde belgelenmiştir; en sık, deniz seviyesinden genellikle 4000 m'nin üzerinde, Arjantin ve Şili'nin Orta And Dağları'nın çöl, dağlık bölgesinde oluşur. İspanya'da, ara sıra hem Pireneler'de hem de Teide Dağı'nda oluşurlar. Bu buz iğneleri, karın erime ve süblimleşme yoluyla kaybının sonucudur. Söz konusu And bölgesinde, ortam buzlu olmasının yanı sıra o kadar aşırı kurudur ki yüzeydeki kar buharlaşmaya başlar ve kar örtüsünde çukurluklar oluşturur. Bu boşluklar kademeli olarak büyüdükçe, güneş etkeni önem kazanır (güneşli ve gölgeli alanlar arasındaki farklı güneşlenme), bu da kar kaybı sürecini hızlandırır ve tabakayı kademeli olarak delerek sonunda o tür buz sarkıtlarının oluşumuyla sonuçlanır. Tövbekarlara yapılan ilk bilimsel atıf, 22 Mart 1835'te And bölgesinde bir keşif gezisinde onlarla karşılaşan İngiliz doğa bilimci Charles Darwin'e (1809-1882) aittir. Şili'de yaşayan Fransız buzul bilimci Louis Lliboutry (1922-2007), nasıl oluştuklarını tatmin edici bir şekilde açıklayan ilk kişi oldu.