penitentes

Cara ringkas untuk merujuk kepada salji penitente. Nama ini diberikan kepada puncak salji mampat yang menarik, daripada ketinggian yang sangat berbeza-beza (daripada beberapa sentimeter sehingga antara 4 dan 5 meter), yang mana litupan salji yang tertakluk kepada keadaan meteorologi yang sangat khusus dan melampau akhirnya bertukar menjadi. Nama yang begitu ingin tahu adalah disebabkan oleh persamaan yang dibawa oleh mereka dengan perarakan penitentes dalam Minggu Suci, setiap daripada mereka berpakaian hood meruncing mereka. Mereka telah didokumentasikan di kawasan gunung tinggi bagi pelbagai banjaran gunung di seluruh dunia, paling kerap terbentuk di kawasan gurun, bergunung-ganang di Andes Pusat Argentina dan Chile, biasanya di atas 4000 m di atas aras laut. Di Sepanyol, mereka kadangkala terbentuk kedua-duanya di Pyrenees dan di Gunung Teide. Jarum ais ini merupakan hasil daripada kehilangan salji menerusi pencairan dan pemejalwapan. Di kawasan Andes yang dinyatakan di atas, persekitaran, selain daripada membeku, adalah begitu melampau kering sehinggakan salji permukaan mula meruap, membentuk rongga di dalam pek salji. Apabila jurang tersebut secara bertahap membesar, faktor suria menjadi relevan (insolasi berbeza antara kawasan cerah dan teduh), yang mempercepatkan proses kehilangan salji, secara bertahap menebuk lapisan sehingga memuncak dalam pembentukan jenis stalagmit ais itu. Rujukan saintifik pertama kepada penitentes adalah disebabkan oleh ahli alam semula jadi Inggeris Charles Darwin (1809-1882), yang menemui mereka dalam ekspedisi menerusi kawasan Andes, pada 22 Mac 1835. Ahli glasiologi Perancis, yang bertapak di Chile, Louis Lliboutry (1922-2007) merupakan orang pertama yang menerangkan secara memuaskan bagaimana mereka terbentuk.