громобран
Уред што ја штити зградата од удар на молња, чувајќи го физичкиот интегритет на луѓето што ја населуваат. Громобрани се поставуваат и на бродови и на најразновидни видови инсталации (антени, електрични столбови, ветерници...). Најчестиот од сите се заснова на ефектот на остриот врв и е познат и како громобран на Френклин, во чест на неговиот изумител: повеќестраниот Бенџамин Френклин (1706-1790). Благодарение на неговиот познат експеримент со змеј, изведен во Филаделфија (САД) на 15 јуни 1752 година, тој докажал дека молњите се електрични празнења. Следната година (1753) го измислил уредот. Конвенционалниот громобран се поставува на највисоката точка на зградите и се состои од една или повеќе метални шипки од поцинкуван челик, што завршуваат со волфрамски врв, отпорен на високите температури што се создаваат кога молња удира во него. Јонизацијата на воздухот на тој врв го отвора патот за молњите што доаѓаат од грмотевичните облаци. Другиот крај е поврзан со земјата преку метални спроводници со низок отпор. На тој начин, кога молња удира во шипката, таа брзо се пренесува во земјата, спречувајќи празнењето да предизвика штета на структурата на зградата. Некои громобрани - исто така засновани на ефектот на остриот врв - се крунисани со еден вид прстен што содржи мала количина радиоактивен изотоп, чија цел е уште повеќе да го јонизира воздухот околу уредот. Постојат и громобрани од мрежест тип - засновани на физичкиот принцип на Фарадеевиот кафез -, што се состојат од заземјена метална мрежа што ги покрива зградите целосно. Модерната зграда со метална структура ја исполнува истата таа функција, поради што веројатноста молња да навлезе во неа и да предизвика штета внатре се сведува на практично нула.
Поврзани поими: молња