batang kilat

Peranti yang melindungi bangunan daripada dipukul oleh kilat, memelihara integriti fizikal orang yang mendudukinya. Batang kilat juga diletakkan di atas kapal dan pelbagai jenis pemasangan (antena, tiang elektrik, turbin angin...). Yang paling biasa daripada semuanya adalah berdasarkan kesan pelepasan titik dan juga dikenali sebagai batang kilat Franklin, sempena penghormatan kepada pereka bentuknya yang mempunyai pelbagai bakat: Benjamin Franklin (1706-1790). Terima kasih kepada eksperimen layang-layang terkenalnya, yang dijalankan di Philadelphia (AS) pada 15 Jun 1752, beliau membuktikan bahawa pukulan kilat merupakan pelepasan elektrik. Pada tahun berikutnya (1753) beliau mereka bentuk peranti tersebut. Batang kilat konvensional diletakkan di titik tertinggi bangunan dan terdiri daripada satu atau lebih batang logam keluli tergalvani, berakhir dengan titik tungsten, tahan kepada suhu tinggi yang dijana apabila kilat memukulnya. Ionisasi udara di hujung itu membuka laluan untuk kilat yang datang dari awan ribut. Hujung yang satu lagi disambungkan ke tanah menerusi konduktor logam rintangan rendah. Dalam cara ini, apabila kilat memukul batang, ia secara pantas dipindahkan ke tanah, menghalang pelepasan daripada menyebabkan kerosakan kepada struktur bangunan. Sesetengah batang kilat - juga berdasarkan kesan pelepasan titik - dimahkotai dengan sejenis cincin yang mengandungi sejumlah kecil isotop radioaktif, yang tujuannya ialah untuk mengionkan lagi udara di sekeliling peranti. Terdapat juga batang kilat jenis mesh - berdasarkan prinsip fizikal sangkar Faraday -, terdiri daripada mesh logam terbumi yang meliputi bangunan secara keseluruhan. Bangunan moden dengan struktur logam memenuhi fungsi yang sama, itulah sebabnya kebarangkalian kilat menembusi dan menyebabkan kerosakan di dalamnya dikurangkan kepada secara praktikalnya sifar.