atmosfer

Dünya'nın (katı ve sıvı) yüzeyini çevreleyen gaz zarfı. Tanım herhangi bir gök cismine genelleştirilebilir, ancak bu maddede yalnızca genellikle sadece "atmosfer" olarak adlandırılan Dünya atmosferinden söz edeceğiz. İklim sistemini oluşturan beş alt sistemden birini oluşturur. Onu oluşturan hava, göz önünde bulundurulan ölçüte bağlı olarak sayısı değişen katmanlar halinde dağılmıştır. Dikey sıcaklık profiline dayanarak, atmosfer, sırayla termal yükselişlerin ve düşüşlerin meydana geldiği beş iyi tanımlanmış katmana ayrılır (troposfer, stratosfer, mezosfer, termosfer ve ekzosfer). Bu, hakim olan atmosferik bölümlemedir, ancak kimyasal bileşime ya da elektronik yapıya bağlı olarak eşit derecede geçerli başka tamamlayıcı bölümlemeler de yapılabilir. Bazı yazarlar atmosferin üst sınırını belirli bir irtifada belirlese de, bu sınırın fiziksel bir anlamı yoktur, çünkü uzayla sınır belirsizdir. Hava yoğunluğu yükseldikçe kademeli olarak azalır ve belirli bir seviyeden itibaren sıfıra eşit olduğunu iddia etmek mümkün değildir. Havacılık amaçları için atmosfer ile uzay arasındaki sınır 100 kilometre irtifada -Kármán çizgisi olarak adlandırılan yerde- belirlenirken, Meteorolojide bu sınırı başlarımızın 300 kilometre üzerine yerleştirmek en yaygın olanıdır. Atmosferin kütlesinin çoğu, hava yoğunluğunun yükseklikle çok keskin biçimde azaldığı alt kısmında yoğunlaşmıştır. Bu kütlenin yaklaşık yarısı atmosferin ilk beş kilometresinde ve %99'u ilk otuz kilometresinde yer alır. Oradan yukarıya doğru, hava son derece seyrelmiştir.