atmosferë

Mbështjellësi i gaztë që rrethon sipërfaqen (të ngurtë dhe të lëngët) të Tokës. Përkufizimi mund të përgjithësohet për çdo trup qiellor, por në këtë hyrje do t'i referohemi vetëm atmosferës së Tokës, që zakonisht quhet thjesht "atmosferë". Përbën një nga pesë nënsistemet që formojnë sistemin klimatik. Ajri që e formon është i shpërndarë në shtresa, numri i të cilave ndryshon në varësi të kriterit të konsideruar. Bazuar në profilin vertikal të temperaturës, atmosfera ndahet në pesë shtresa të mirëpërcaktuara (troposferë, stratosferë, mesosferë, termosferë dhe ekzosferë), në të cilat, në mënyrë alternative, ndodhin rritje dhe rënie termike. Kjo është ndarja atmosferike që mbizotëron, megjithëse mund të përcaktohen në mënyrë po aq të vlefshme edhe të tjera plotësuese, në varësi të përbërjes kimike ose strukturës elektronike. Megjithëse disa autorë e vendosin kufirin e sipërm të atmosferës në një lartësi të caktuar, një kufi i tillë nuk ka kuptim fizik, pasi kufiri me hapësirën është i përhapur. Dendësia e ajrit ulet progresivisht ndërsa ngjitemi, pa qenë e mundur të pohohet se nga një nivel e tutje bëhet zero. Ndërsa për qëllime aeronautike kufiri midis atmosferës dhe hapësirës së jashtme vendoset në 100 kilometra lartësi - e ashtuquajtura vija Kármán -, në Meteorologji, është më e zakonshme ta vendosim këtë kufi 300 kilometra mbi kokat tona. Pjesa më e madhe e masës së atmosferës është e përqendruar në pjesën e saj të poshtme, ku dendësia e ajrit ulet shumë ashpër me lartësinë. Afërsisht gjysma e kësaj mase ndodhet në pesë kilometrat e parë të atmosferës dhe 99% në tridhjetë të parët. Nga aty e lart, ajri është shumë i rrallë.