Усны уур

Агаарын бүрэлдэхүүн хэсэг болох өнгөгүй бичил хий бөгөөд агаар мандлын динамик болон дэлхийн энергийн тэнцвэрт чухал үүрэгтэй. Энэ нь агаар мандалд голцуу дэлхийн гадаргыг бүрхсэн том усан сангуудын ууршлаар орж, ургамлын (эвапотранспирац) болон бага хэмжээгээр цас, мөсөн бүрхүүлийн (сублимаци) оруулсан хувь нэмэр мөн мэдэгдэхүйц. Энэ нь орон зай ба цаг хугацааны хувьд хамгийн жигд бус тархалттай агаар мандлын бүрэлдэхүүн юм. Агаар дахь эзлэх хувь нь цөлийн бүсэд эзэлхүүнээр дөнгөж 0.4%-иас үүлэрхэг ой ба халуун орны чийглэг ойд 4% хүртэл хэлбэлздэг бөгөөд агаар мандлаар дээш өгсөх тусам тасралтгүй буурдаг. Энэ нь голцуу тропосферийн доод ба дунд хэсэгт төвлөрдөг. Нарнаас (богино долгион) болон дэлхийн гадаргаас (урт долгион) ирэх цацрагийг шингээх их чадвартай бөгөөд энэ нь түүнийг дулаарлын хийн чухал төрөл, гаригийн хэмжээнд температурын гол зохицуулагч болгодог. Олон нийтийн түвшинд түүний мөн чанарын талаар нэлээд төөрөгдөл байдаг бөгөөд үүл, халуун усны уур, өвлийн хүйтэн өдрүүдэд амаараа гаргах амьсгал бүгд усны уур гэсэн ойлголт өргөн дэлгэрсэн. Эдгээр бүх тохиолдолд ажиглагддаг зүйл нь уураас шингэн болох фазын өөрчлөлтийн үр дүн бөгөөд учир нь тэдгээр бүх элемент нь агаарт агуулагдах усны уурын конденсацаас үүссэн бичил хэмжээтэй усны дусаалуудаас бүрддэг. Агаар мандалд агуулагдах нийт усны (гурван төлөвийн аль ч хэлбэрээр) 96% нь усны уур боловч энэ хийн нэг молекулын агаар мандлын орчинд оршин тогтнох дундаж хугацаа ердөө арав хоног юм.

Холбогдох нэр томьёо: Ханалт