υδρατμοί

Ένα άχρωμο αέριο ίχνους που αποτελεί μέρος του αέρα και που παίζει σημαντικό ρόλο στην ατμοσφαιρική δυναμική και στο ενεργειακό ισοζύγιο της Γης. Ενσωματώνεται στην ατμόσφαιρα κυρίως μέσω της εξάτμισης των μεγάλων υδάτινων όγκων που καλύπτουν την επιφάνεια της Γης, με συνεισφορές από τη βλάστηση (εξατμισοδιαπνοή) και, σε μικρότερο βαθμό, από τη χιονοκάλυψη και την παγοκάλυψη (εξάχνωση), οι οποίες είναι επίσης αξιοσημείωτες. Είναι το ατμοσφαιρικό συστατικό που παρουσιάζει την πιο ακανόνιστη κατανομή, τόσο χωρικά όσο και χρονικά. Η αναλογία του στον αέρα μπορεί να κυμαίνεται από μόλις 0,4% κατ' όγκο σε ερημικές περιοχές, έως 4% σε νεφοδάση και τροπικά δάση βροχής, μειούμενη συνεχώς καθώς ανεβαίνει κανείς μέσα στην ατμόσφαιρα. Συγκεντρώνεται κυρίως στην κατώτερη και μέση τροπόσφαιρα. Έχει μεγάλη ικανότητα απορρόφησης της ακτινοβολίας που προέρχεται από τον ήλιο (μικρού μήκους κύματος) και από την επιφάνεια της Γης (μεγάλου μήκους κύματος), γεγονός που το καθιστά σημαντικό αέριο του θερμοκηπίου και τον κύριο ρυθμιστή της θερμοκρασίας σε πλανητική κλίμακα. Σε λαϊκό επίπεδο, υπάρχει σημαντική σύγχυση σχετικά με τη φύση του, καθώς είναι διαδεδομένη η ιδέα ότι τα σύννεφα, ο ατμός που βγαίνει από το ζεστό νερό, ή η ανάσα που εκπνέουμε από το στόμα μας τις κρύες χειμωνιάτικες μέρες, είναι όλα υδρατμοί. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, αυτό που παρατηρείται είναι το αποτέλεσμα μιας αλλαγής φάσης από ατμό σε υγρό, καθώς όλα αυτά τα στοιχεία αποτελούνται από σταγονίδια νερού μικροσκοπικού μεγέθους, τα οποία προέκυψαν από τη συμπύκνωση των υδρατμών που υπάρχουν στον αέρα. Από το συνολικό νερό που περιέχεται στην ατμόσφαιρα -σε οποιαδήποτε από τις τρεις καταστάσεις του-, το 96% είναι υδρατμοί, αν και ο μέσος χρόνος ζωής ενός μορίου αυτού του αερίου στο ατμοσφαιρικό μέσο είναι μόνο δέκα ημέρες.