озон
Траг-гас присутен во атмосферата, чии највисоки концентрации се достигнуваат меѓу 20 и 25 километри надморска височина (стратосферски озон) и исто така во урбаните и индустриските подрачја (тропосферски озон). Колоквијално, се зборува за „добар“ и „лош“ озон, соодветно, поради улогата - корисна или штетна - што ја игра. Молекулата на озонот е триатомна форма на кислородот. Таа е резултат на соединувањето на молекула на кислород со слободен атом од истиот елемент. Неговата хемиска формула е O3 и меѓу неговите карактеристики се истакнуваат синката боја и интензивниот метален мирис, кој многу јасно се чувствува кога има бура со силна молњина активност. Молњите, на својот пат низ воздухот, ги дисоцираат молекулите на кислородот, оставајќи слободни атоми од тој елемент, кои, соединувајќи се со други недисоцирани молекули, формираат озон. Тоа својство е причината за неговото име, бидејќи потекнува од грчкиот термин ὂζειν (ozein ), што значи мириса. Во тропосферата, освен што се формира спонтано, е секундарен загадувач создаден со фотохемиски реакции во кои NOx и VOC (испарливи органски соединенија) се соединуваат со кислородот. Во високи концентрации е штетен за здравјето, бидејќи е моќен оксидант и дејствува и како стакленички гас. Стратосферскиот озон, сместен главно во озоносферата, игра важна улога во радијативниот баланс на стратосферата, поради неговата голема способност да ја апсорбира ултравиолетовата радијација што доаѓа од сонцето. Тој формира еден вид штит што спречува најенергетскиот и најсмртоносниот дел од таа радијација (типови B и C) да стигне до површината на Земјата, што го овозможува животот на Земјата.