zlodowacenie (okres glacjalny)

Okres trwający od 40000 do 100000 lat, w którym masy lodu i śniegu czap polarnych rozszerzają się w stronę niższych szerokości geograficznych, pokrywając znacznie dużą część powierzchni Ziemi. Jest odpowiednikiem okresu glacjalnego lub epoki lodowcowej, chociaż istnieje znaczne zamieszanie z nomenklaturą używaną do identyfikacji różnych sklasyfikowanych zimnych okresów (Ice Age). Podczas czwartorzędu - okresu geologicznego, który rozpoczął się 2,59 miliona lat temu - występowała przemienność zlodowaceń i okresów interglacjalnych, z których w ostatnim obecnie żyjemy. Początek zlodowacenia wynika z połączenia niektórych czynników astronomicznych powiązanych z cyklicznymi zmianami w serii parametrów orbitalnych Ziemi (mimośród orbity, nachylenie osiowe, precesja równonocy), poza aktywnością słoneczną, co powoduje, że istnieją okresy, kiedy Ziemia odbiera mniejszą ilość energii ze Słońca, z wynikającym z tego ochłodzeniem. Serbski geofizyk, matematyk i inżynier Milutin Milanković (1879-1958) przedstawił udaną teorię wyjaśniającą zlodowacenia czwartorzędowe w kategoriach tych zmian orbitalnych, znaną w jego hołdzie jako cykle Milankovicia.