zikloi tropikala

Izenak berak adierazten duen bezala, eremu tropikalean eratzen den zikloia da, nahiz eta izen hori depresio tropikaletik eta ekaitz tropikaletik bereizten dituzten ezaugarri berezi batzuk hartzeko bezain garatuta dagoen sistema zikloikoak bakarrik jasotzen duen. Presio baxuko bikote sistema hauek ere zikloiak dira, baina ez dute zikloi tropikalaren estatusa lortzen. Oso ohikoa da urakan terminoa zikloi tropikalaren sinonimo gisa erabiltzea, baina Atlantikoaren arroko eta Ozeano Bareko ekialdeko zatiko franja tropikalean eratzen direnak bakarrik izendatu behar dira horrela. Gainerako ozeano-arroetan eratutakoek beste izen generiko batzuk hartzen dituzte (tifoiak, zikloiak), toki-berbakuntza batzuez gain. Zikloi tropikala beti eratzen da bi tropikoen artean dauden ur epeletan edo, noizean behin, eremu subtropikalean. Kilometro ehunkada batzuetako diametroa hartzen du, eta tamaina asko aldatzen da batetik bestera. Satelitetik ikusita, izpiral forma oso bereizgarria hartzen du, erdiko eremu hodeigabe batekin, «begia» izenekoa, hamarka kilometro batzuetako diametrokoa, non presio atmosferikoak balio baxuena lortzen duen (askotan 900 hPa baino gutxiago) eta haizeak ahulak diren. Begia kumulonimbo handiz osatutako lehen eraztun batez inguratuta dago, hodei-horma lodi bat osatzen dutenak eta euri torrentzialak sortzen dituztenak. Lehen eraztun horren ondoren beste batzuk datoz, elkarren artean pasabide zentrikoz bereizita, haize jarraitu oso bortitzak jotzen dituztenak. Errafaga handienak begiaren hormen kanpoko aldean lortzen dira. Kanpoko eremu horretan guztian ekaitz-aparatu indartsua dago. Zikloi tropikal batek sortzen dituen haize jarraituen intentsitatearen arabera, bost kategoria posibletatik bat esleitzen zaio. Urakan izaera lortzen da haize horien intentsitatea 119 km/h-koa edo handiagoa denean (Saffir-Simpson eskala).