cyklon tropikalny

Jak sama nazwa wskazuje, jest to cyklon, który tworzy się w strefie zwrotnikowej, chociaż tylko system cyklonalny wystarczająco rozwinięty, aby uzyskać osobliwe cechy odróżniające go od depresji tropikalnej i sztormu tropikalnego, otrzymuje tę nazwę. Ta para układów niskiego ciśnienia to również cyklony, ale nie osiągają statusu cyklonu tropikalnego. Bardzo powszechne jest używanie terminu huragan jako synonimu cyklonu tropikalnego, ale tylko te tworzące się w pasie tropikalnym basenu Atlantyku i we wschodniej części Pacyfiku powinny być tak nazywane. Te tworzące się w pozostałych basenach oceanicznych otrzymują inne ogólne nazwy (tajfuny, cyklony), poza niektórymi terminami lokalnymi. Cyklon tropikalny tworzy się zawsze nad ciepłymi wodami zlokalizowanymi między dwoma zwrotnikami lub sporadycznie w strefie subtropikalnej. Osiąga kilkaset kilometrów średnicy, a jego rozmiar różni się znacznie w zależności od przypadku. Widziany z satelity przybiera bardzo charakterystyczny kształt spirali z bezchmurnym obszarem centralnym, zwanym "okiem", o średnicy kilku tuzinów kilometrów, gdzie ciśnienie atmosferyczne osiąga najniższą wartość (poniżej 900 hPa w wielu przypadkach), a wiatry są słabe. Oko jest otoczone pierwszym pierścieniem dużych cumulonimbusa, tworzących grubą ścianę chmur, w której występują ulewne deszcze. Po tym pierwszym pierścieniu następują inne, rozdzielone od siebie koncentrycznymi korytarzami, w których wieją bardzo intensywne stałe wiatry. Najsilniejsze porywy są osiągane w zewnętrznej części ściany oka. Na całym tym zewnętrznym obszarze występuje silna aktywność wyładowań atmosferycznych. W zależności od intensywności stałych wiatrów generowanych przez cyklon tropikalny, przypisuje mu się jedną z pięciu możliwych kategorii. Status huraganu jest osiągany, gdy intensywność tych wiatrów dorównuje lub przekracza 119 km/h (skala Saffira-Simpsona).