ព្យុះស៊ីក្លូនត្រូពិច
ដូចឈ្មោះរបស់វាបានបង្ហាញ វាជាស៊ីក្លូនដែលកើតឡើងក្នុងតំបន់ត្រូពិច ទោះបីជាមានតែប្រព័ន្ធស៊ីក្លូនដែលអភិវឌ្ឍគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីទទួលបានលក្ខណៈពិសេសដែលសម្គាល់វាពីសម្ពាធទាបត្រូពិច និងព្យុះត្រូពិច ទើបត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះនេះ។ ប្រព័ន្ធសម្ពាធទាបទាំងពីរនោះក៏ជាស៊ីក្លូនដែរ ប៉ុន្តែមិនឈានដល់ឋានៈស៊ីក្លូនត្រូពិចទេ។ ជាទូទៅគេប្រើពាក្យហ៊ូរីកេនជាសទិសសព្ទនៃស៊ីក្លូនត្រូពិច ប៉ុន្តែមានតែអ្វីដែលកើតក្នុងតំបន់ត្រូពិចនៃអាងអាត្លង់ទិក និងផ្នែកខាងកើតនៃប៉ាស៊ីហ្វិកប៉ុណ្ណោះដែលគួរហៅដូច្នេះ។ អ្វីដែលកើតក្នុងអាងមហាសមុទ្រផ្សេងទៀតទទួលឈ្មោះទូទៅផ្សេង (តៃហ្វុង ស៊ីក្លូន) ក្រៅពីពាក្យក្នុងតំបន់មួយចំនួន។ ស៊ីក្លូនត្រូពិចតែងតែកើតនៅលើទឹកក្តៅដែលស្ថិតនៅចន្លោះត្រូពិចទាំងពីរ ឬម្តងម្កាលក្នុងតំបន់ក្រោមត្រូពិច។ វាមានអង្កត់ផ្ចិតច្រើនរយគីឡូម៉ែត្រ ទំហំរបស់វាប្រែប្រួលខ្លាំងពីមួយទៅមួយ។ មើលពីផ្កាយរណប វាមានរាងវង់ដ៏ពិសេសបំផុត ដែលមានតំបន់កណ្តាលគ្មានពពក ហៅថា "ភ្នែក" មានអង្កត់ផ្ចិតពីរបីសិបគីឡូម៉ែត្រ ដែលសម្ពាធបរិយាកាសឈានដល់តម្លៃទាបបំផុត (ក្រោម 900 hPa ក្នុងករណីច្រើន) ហើយខ្យល់ស្រាល។ ភ្នែកត្រូវបានហ៊ុំព័ទ្ធដោយរង្វង់ទីមួយនៃគូមូឡូនីមប៊ូសធំៗ បង្កើតជាជញ្ជាំងពពកក្រាស់ ដែលមានភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំងយ៉ាងសន្ធឹកសន្ធាប់។ រង្វង់ទីមួយនោះតាមពីក្រោយដោយរង្វង់ផ្សេងទៀត ដែលញែកពីគ្នាដោយច្រករួមកណ្តាលដែលមានខ្យល់បក់ជាប់ខ្លាំងណាស់។ ខ្យល់បក់ខ្លាំងបំផុតកើតនៅផ្នែកខាងក្រៅនៃជញ្ជាំងភ្នែក។ ទូទាំងតំបន់ខាងក្រៅនោះមានសកម្មភាពរន្ទះខ្លាំង។ អាស្រ័យលើអាំងតង់ស៊ីតេនៃខ្យល់បក់ជាប់ដែលបង្កើតដោយស៊ីក្លូនត្រូពិច វាត្រូវបានកំណត់ជាប្រភេទមួយក្នុងចំណោម ៥ ប្រភេទដែលអាចមាន។ ឋានៈហ៊ូរីកេនត្រូវបានឈានដល់ នៅពេលដែលអាំងតង់ស៊ីតេនៃខ្យល់ទាំងនោះស្មើ ឬលើសពី 119 km/h (មាត្រដ្ឋានសាហ្វៀ-ស៊ីមសុន)។
ពាក្យពាក់ព័ន្ធ: ព្យុះហ៊ូរីកេន, ព្យុះទីហ្វុង, បាហ្គីអូ