buhawi

Isang umiikot na haligi ng hangin, hugis-embudo ang anyo, na may malaking angular velocity, na bumibitin mula sa isang ulap na patayong umunlad (sa karamihan ng pagkakataon ay isang cumulonimbus na kaugnay ng isang bagyong supercell) at umaabot sa ibabaw ng Daigdig. Nakikita ito salamat sa embudo ng kondensasyon (na hindi laging umaabot sa lupa) at ang alikabok at hindi mabilang na bagay na hinihigop nito habang dumadaan, na dati nitong hinugot mula sa lupa. Ito ang pinaka-marahas na penomenong meteorolohiko sa antas-mesoscale sa lahat ng nabubuo sa Daigdig; ang siyang nagtitipon ng pinakamalaking dami ng enerhiya sa pinakamaliit na espasyo. Ang presyon sa loob nito ay tinatayang 100 hanggang 200 hPa na mas mababa kaysa sa labas nito. Parehong lubhang nag-iiba ang laki nito at ang tagal nito. Ang diameter nito ay maaaring mula sa ilang metro (microtornado) hanggang ilang kilometro, sa pinaka-eksepsyonal na mga kaso. Ang karaniwang diameter ay nasa antas ng isang daang metro. Maikli ang tagal nito; mula sa halos ilang segundo lamang hanggang isang oras. Ang mga bugso ng hangin na nililikha nito sa palibot ay pambihira; sa pinakamatindi, umaabot sa antas ng 500 km/h, na nagdudulot ng lubos na kapinsalaan sa buong bahagi ng lupain na dinaanan nito (mga distansyang mula sa halos ilang daang metro hanggang ilang daang kilometro sa ilang kaso). Ang karaniwang bilis ng paggalaw nito ay nasa pagitan ng 50 at 80 km/h. Bukod sa mga hangin na nililikha ng buhawi habang dumadaan, ang mga bagyong multicellular at supercell kung saan bumababa ang marami sa mga ito ay nagdudulot ng marahas na malakas na ulan, granizo (hail), at matinding aktibidad ng kidlat. Paminsan-minsan, nabubuo ang tinatawag na mga buhawing multi-vortex, na ang pangunahing katangian ay ang sabay-sabay na pagkakaroon ng dalawa o higit pang embudo ng kondensasyon at/o mga ulap ng debris (alikabok, sanga, mga durog na tabla ng kahoy...).