tornado

Një kolonë ajri rrotulluese, me pamje si hinkë, e pajisur me një shpejtësi këndore të madhe, që varet poshtë nga një re e zhvilluar vertikalisht (në shumicën e rasteve një kumulonimbus i lidhur me një stuhi superqelizore) dhe arrin në sipërfaqen e Tokës. Është e dukshme falë hinkës së kondensimit (e cila jo gjithmonë arrin në tokë) dhe pluhurit dhe objekteve të panumërta që thith gjatë kalimit, të cilat i shkul më parë nga toka. Është dukuria meteorologjike mezoshkallë më e dhunshme nga të gjitha ato që formohen në Tokë; ajo që përqendron sasinë më të madhe energjie në hapësirën më të vogël. Presioni brenda saj vlerësohet të jetë ndërmjet 100 dhe 200 hPa më i ulët se jashtë saj. Si madhësia ashtu edhe kohëzgjatja e saj janë shumë të ndryshueshme. Diametri i saj mund të variojë nga disa metra (mikrotornado) deri në disa kilometra, në rastet më të jashtëzakonshme. Diametri tipik është i rendit të njëqind metrave. Kohëzgjatja e saj është e shkurtër; nga vetëm disa sekonda deri në një orë. Shpërthimet e erës që gjeneron rreth vetes janë të jashtëzakonshme; në më intensivet, të rendit të 500 km/h, duke shkaktuar shkatërrim total në të gjithë shiritin e terrenit që përshkon (largësi që variojnë nga vetëm disa qindra metra deri në disa qindra kilometra në disa raste). Shpejtësia e saj tipike e lëvizjes është ndërmjet 50 dhe 80 km/h. Përveç erërave të gjeneruara nga tornadoja gjatë kalimit, stuhitë shumëqelizore dhe superqelizat nga të cilat zbresin shumë prej tyre shkaktojnë rrebeshe të dhunshme, breshër dhe veprimtari të fortë rrufesh. Herë pas here, formohen të ashtuquajturat tornado me shumë vorbulla, veçantia kryesore e të cilave është se paraqesin njëkohësisht dy ose më shumë hinka kondensimi dhe/ose re mbetjesh (pluhur, degë, dërrasa druri të copëtuara...).