rosa ng hangin

Isang diagramang hugis-bituin kung saan ipinapakita ang relatibong dalas ng iba't ibang direksyon ng hangin na nasusukat sa isang istasyong panahon o obserbatoryo sa loob ng isang tinukoy na panahon. Maaari ring ipakita ang dalas ng iba't ibang saklaw ng bilis, na pinagsama-sama ayon sa direksyon. Ang porsyentong katumbas ng mga sandali ng kalmado (walang hangin) ay itinatala sa isang bilog na iginuhit sa gitna ng rosa. Bago pa man sinukat ang hangin gamit ang mga instrumento, itinatag na ang unang mga rosa ng hangin kasama ang mga direksyon ng mga pangunahing hangin, na naglalayong tumulong sa mga mandaragat na mag-orient sa dagat. Lumitaw ang sinaunang mga rosa ng hangin sa iba't ibang kultura, na lalong naging sopistikado sa paglipas ng panahon. Noong panahon ng klasiko, tinukoy ng makatang Griyego na si Homer (ika-8 siglo BC) sa The Odyssey ang isang rosa ng apat na pangunahing hangin (Boreas, Eurus, Notus, at Zephyrus), na inayos ayon sa apat na direksyong kardinal. Itinatag ng pilosopong si Aristotle (ika-4 na siglo BC) ang isang rosa ng 8 direksyon, si Timosthenes (ika-3 siglo BC) ay isa na may 12, at ang arkitektong Romano na si Vitruvius (ika-1 siglo BC) ay isa na may 24. Ang rosang may 32 puntos na ginagamit sa kasalukuyan ay unang inilarawan sa isang medieval na mapa ng mundo na iniuugnay sa geograpo at kartograpong taga-Majorca na si Abraham Cresques (ika-14 na siglo), bagaman iniuugnay ng ilang batis ang pag-imbento nito sa taga-Majorca ring si Ramon Llull (c. 1232-1315 o 1316). Ang nasabing rosa ng hangin na may 32 puntos ay binubuo ng 8 pangunahing hangin (apat na nagmamarka sa mga direksyong kardinal at apat na iba pa na mga hangin na palakaibigan), 8 kalahating hangin (collateral), at 16 na quarter na hangin (quartas).