Гули бодҳо
Диаграммаи ситорашакл, ки дар он басомадҳои нисбии самтҳои гуногуни бод, ки дар истгоҳи обуҳаво ё расадхона дар муддати муайян андозагирӣ шудаанд, тасвир карда мешавад. Инчунин метавон басомадҳои диапазонҳои гуногуни суръатро, ки аз рӯи самт гурӯҳбандӣ шудаанд, нишон дод. Фоизи мувофиқ ба оромӣ дар доирае, ки дар маркази гул кашида шудааст, қайд карда мешавад. Хеле пеш аз он ки бод бо асбобҳо андозагирӣ карда шавад, аввалин гулҳои бодҳо бо самтҳои бодҳои асосӣ тартиб дода шуданд, ки асосан барои кӯмак ба маллоҳон дар самтёбӣ дар баҳр пешбинӣ шуда буданд. Гулҳои бодҳои қадимӣ дар фарҳангҳои гуногун вуҷуд доранд ва бо мурури замон мураккабтар шуданд. Дар замони классикӣ шоири юнонӣ Гомер (асри 8 пеш аз милод) дар Одиссея гули чор бодҳои асосиро (Борей, Эвр, Нот ва Зефир), ки мутобиқи чор самти асосии ҷаҳон ҷойгиранд, зикр мекунад. Файласуф Арасту (асри 4 пеш аз милод) гули 8 самтӣ, Тимосфен (асри 3 пеш аз милод) гули 12 самтӣ ва меъмори румӣ Витрувий (асри 1 пеш аз милод) гули 24 самтӣ таъсис доданд. Гули 32 нуқтагие, ки имрӯз истифода мешавад, бори аввал дар харитаи ҷаҳонии асримиёнагие тасвир шудааст, ки ба ҷуғрофишинос ва харитасози майоркагӣ Авраам Крескес (асри 14) нисбат дода мешавад, гарчанде баъзе сарчашмаҳо ихтирои онро ба Рамон Луллаи майоркагӣ низ (тақрибан 1232-1315 ё 1316) нисбат медиҳанд. Гули бодҳои 32 нуқтагии дар боло зикршуда 8 бодҳои асосӣ (чортои он самтҳои асосии ҷаҳонро нишон медиҳанд ва чортои дигар бодҳои паҳлуӣ мебошанд), 8 нимбод (ҳамсоя) ва 16 чоряки бод (кварта)-ро дар бар мегирад.
Истилоҳоти марбут: Самти шамол