ENSO

ตัวย่อที่ใช้กันในระดับสากลสำหรับรูปแบบภูมิอากาศ El Niño – Southern Oscillation ปรากฏการณ์ธรรมชาตินี้เป็นการแสดงออกที่ชัดเจนที่สุดของการเชื่อมโยงกันระหว่างบรรยากาศและมหาสมุทร เป็นการแกว่งตัวสองรูปแบบขนาดใหญ่ ซึ่งระยะลบคือเอลนีโญและระยะบวกคือลานีญา การเริ่มต้นของช่วง ENSO ถูกทำเครื่องหมายด้วยความผิดปกติของความกดอากาศพื้นผิวที่มีนัยสำคัญระหว่างตาฮีตี ในเฟรนช์โปลินีเซีย และดาร์วิน ทางตอนเหนือของออสเตรเลีย ตลอดจนอุณหภูมิผิวน้ำทะเลในแถบแปซิฟิกเขตศูนย์สูตรตอนกลางและตะวันออก ในภูมิอากาศวิทยา ใช้สิ่งที่เรียกว่าดัชนีการแกว่งตัวซีกโลกใต้ (Southern Oscillation Index, SOI) เพื่อกำหนดว่าระยะหนึ่งของ ENSO เริ่มต้นเมื่อใด ดัชนีดังกล่าวได้จากผลต่างมาตรฐานของความกดอากาศที่วัดได้ที่สถานที่ดังกล่าว ภายใต้สภาวะปกติ - ด้วย ENSO เป็นกลาง - ความกดอากาศที่ดาร์วินต่ำกว่าที่ตาฮีตี ซึ่งรักษากระแสอากาศจากตะวันออกไปตะวันตก (ระบบลมค้า) ที่พัดพาไอน้ำปริมาณมากไปยังส่วนตะวันออกของแอ่งแปซิฟิก ก่อให้เกิดสภาพอากาศฝนตกอันเป็นลักษณะเฉพาะของออสเตรเลียตอนเหนือและปาปัวนิวกินีและอินโดนีเซียที่อยู่ใกล้เคียง ภายใต้สภาวะเอลนีโญ ความแตกต่างของความกดอากาศทั้งสองด้านของแอ่งอ่อนกำลังลง ลมค้าก็เช่นกัน กระแสอากาศชื้นที่ลอยขึ้นลดลง และกระแสน้ำในมหาสมุทรถูกเปลี่ยนแปลง โดยน้ำผิวทะเลอุ่นขึ้นในแถบดังกล่าว ทั้งหมดนี้เปลี่ยนแปลงรูปแบบลมและระบบหยาดน้ำฟ้าทั่วภูมิภาคแปซิฟิกอย่างเห็นได้ชัด ในขณะที่ออสเตรเลียประสบภัยแล้ง อีกด้านหนึ่งของแอ่ง บนชายฝั่งตะวันตกของแถบศูนย์สูตรของอเมริกาใต้ จะเกิดฝนตกอย่างหนักซึ่งก่อให้เกิดน้ำท่วม ด้วยปรากฏการณ์ลานีญา (ระยะบวกหรือระยะเย็นของ ENSO) จะเกิดสิ่งที่ตรงกันข้ามพอดี ในทั้งสองระยะ ผลกระทบของ ENSO ไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะแอ่งแปซิฟิกเท่านั้น โดยมีอีกหลายภูมิภาคของโลกที่รู้สึกได้ถึงผลกระทบของมัน