Hava kütlesi

Fiziksel özellikleri kabaca homojen olan, dikkate alınan herhangi bir yatay düzlemde sıcaklık ve nem açısından büyük farklılıklar göstermeyen geniş bir hava hacmidir. Hava kütleleri, yatay boyutları bin kilometre mertebesinde ve kalınlıkları 3 ile 5 kilometre arasında olan, birkaç milyon kilometrekarelik alanları kaplar. Homojenlikleri, bir antisiklonun kalıcı olduğu bir kara bölgesi (kaynak alan veya bölge) üzerinde uzun süre sabit kalmalarının bir sonucudur; bu sayede hava kademeli olarak kendi özelliklerini kazanır. Herhangi bir hava kütlesi, Yer yüzeyinde hareket ettikçe ve oluştuğu kaynak bölgeden uzaklaştıkça, özellikleri değişir ve giderek doğasından uzaklaşır (denatürasyona uğrar). Hava kütlesi kavramı, 1920'lerde, Bergen Okulu meteorologlarının çalışmaları -özellikle kutup cephesi teorisi- sayesinde meteorolojik jargona dahil edilmiştir. Hava kütleleri, sıcaklıklarına (arktik/antarktik, kutupsal, tropikal, ekvatoral) ve nem içeriklerine (karasal veya denizel) göre sınıflandırılır; her biri iki harfli bir tanımlayıcı kodla ifade edilir.