ჰაერის მასა

ჰაერის ვრცელი მოცულობა, რომლის ფიზიკური თვისებები დაახლოებით ერთგვაროვანია და არ აქვს დიდი განსხვავებები ტემპერატურასა და ტენიანობაში ნებისმიერ განხილულ ჰორიზონტალურ სიბრტყეზე. ჰაერის მასები მოიცავს რამდენიმე მილიონი კვადრატული კილომეტრის ფართობს, აქვთ დაახლოებით ათასი კილომეტრის რიგის ჰორიზონტალური განზომილებები და 3-დან 5 კილომეტრამდე სისქე. მათი ერთგვაროვნება არის იმ ხანგრძლივი დროის შედეგი, რომლის განმავლობაშიც ისინი უძრავად რჩებიან ხმელეთის რეგიონზე (წყარო არეალი ან რეგიონი), რომელზეც ანტიციკლონი ნარჩუნდება, ისე რომ ჰაერი თანდათან იძენს საკუთარ მახასიათებლებს. ნებისმიერი ჰაერის მასა დედამიწის ზედაპირზე გადაადგილებისა და იმ წყარო რეგიონიდან დაშორებისას, სადაც წარმოიშვა, განიცდის თავისი თვისებების ცვლილებას და პროგრესულ დენატურაციას ექვემდებარება. ჰაერის მასის ცნება მეტეოროლოგიურ ჟარგონში 1920-იან წლებში შევიდა ბერგენის სკოლის მეტეოროლოგების მუშაობის წყალობით; კერძოდ, პოლარული ფრონტის თეორიის. ჰაერის მასები კლასიფიცირდება ტემპერატურის მიხედვით (არქტიკული/ანტარქტიკული, პოლარული, ტროპიკული, ეკვატორული) და ტენის შემცველობის მიხედვით (კონტინენტური ან საზღვაო), რომელთაგან თითოეული გამოიხატება ორასოიანი საიდენტიფიკაციო კოდით.