ваздушна маса
Обиман волумен ваздуха чија су физичка својства приближно хомогена, без великих разлика у температури и влажности у било којој разматраној хоризонталној равни. Ваздушне масе покривају површине од неколико милиона квадратних километара, са хоризонталним димензијама реда хиљаду километара и дебљином између 3 и 5 километара. Њихова хомогеност је последица дугог времена током ког остају статичне изнад копненог региона (изворно подручје или регион) изнад ког опстаје антициклон, тако да ваздух постепено стиче сопствене карактеристике. Свака ваздушна маса, крећући се по Земљиној површини и удаљавајући се од изворног региона у ком је настала, види да јој се својства мењају, будући подвргнута прогресивној денатурацији. Концепт ваздушне масе уведен је у метеоролошки жаргон 1920-их година, захваљујући раду метеоролога Бергенске школе; посебно теорији поларног фронта. Ваздушне масе се класификују према својој температури (арктичка/антарктичка, поларна, тропска, екваторијална) и садржају влаге (континентална или маритимна), а свака од њих се изражава двословном идентификационом ознаком.