Mkondo wa Jeti (Jet Stream)

Mkondo mkali na mwembamba wa hewa unaopita kwenye mhimili unaokaribia kuwa mlalo karibu na tropopause. Katika sehemu yake ya kati hufikia kasi ya juu zaidi ya upepo, isiyopungua km/h 110 na mara nyingi ikizidi km/h 200. Mikondo ya jeti inaweza kufikia maelfu kadhaa ya kilomita kwa urefu na kwa kawaida huchukua umbo la sinusoidi. Upana wake ni mamia kadhaa ya kilomita na unene wake ni kilomita chache. Kuzunguka kiini chake kuna mkato mkubwa wa upepo wa mlalo na wima, unaozalisha maeneo ya msukosuko mkubwa. Ndege za kibiashara huweza kuokoa mafuta na kupunguza muda wa safari zao kwa kuruka, kwa msaada wa upepo wa nyuma, katika kiini cha jeti. Tahadhari pekee inayotakiwa kwa marubani ni kuingia katika sehemu hiyo ya kati huku wakiepuka kupita katika maeneo ya pembezoni ambapo msukosuko ni hatari. Kwa lengo hilo, ramani huandaliwa kila siku zenye taarifa sahihi kuhusu nafasi na mwinuko ambao mikondo mbalimbali ya jeti inayosafiri inatarajiwa kuwa nayo. Nafasi yao na mwelekeo wake hubadilika kutoka siku moja hadi nyingine. Mara chache, mmoja wa mikondo hii hutokea chini zaidi katika angahewa (jeti ya kiwango cha chini). Duniani kuna mikondo mikuu mitano ya jeti. Kutokana na ulinganifu wa duara wa sayari yetu, katika kila hemisfea ya dunia kuna jeti ya polar na jeti ya nusu-tropiki (zote za magharibi), wakati katika ikweta kuna jeti ya mashariki inayopita. Katika Aktiki na pia Antaktika mara nyingine hutokea jeti za stratosferi zinazoitwa hivyo. Mikondo ya jeti iligunduliwa na mtaalamu wa hali ya hewa wa Kijapani Wasaburo Oishi (1874-1950) mwaka 1926, ingawa rejeleo la kwanza la kisayansi lilikuja baadaye; likitokana na mtaalamu wa hali ya hewa wa Kijerumani Heinrich Seilkopf (1895-1968), ambaye mwaka 1939 alitumia msemo strahlströmung ("jet stream") kuvirejelea.