tenperatura

Magnitude fisikoa da, airearen kasuan aplikatuta, eta lehen hurbilketan, hura osatzen duten gasen molekulen astinduraren gradu gisa defini dezakegu; hau da, airea zenbat eta beroagoa egon, orduan eta mugikortasun handiagoa izango dute haren molekulek eta, ondorioz, tenperatura handiagoa izango du. Hotzarekin alderantziz gertatzen da; astindura molekularra txikiagoa da. Aurreko definizioa -gasen teoria zinetikoan oinarritua- gas ideal bati bakarrik aplika dakioke, eta airea horrelakotzat hartu dezakegu soilik zenbait suposizio jakinen pean; horregatik, zentzu hertsian, egokiagoa da tenperatura elkarren artean kontaktuan dauden bi sistema edo gorputzen (kasu honetan, airea eta termometroa) magnitude fisiko gisa definitzea, zeinen balioen berdintasunak haien arteko oreka termikoa bermatzen duen. Airearen tenperatura zuzenean lortzen da kabina meteorologiko baten barruan elementu horri jarritako termometro baten irakurketatik, eta horrek daturen baliozkotasuna bermatzen du, izan ere, modu horretan jokatuz, neurria faltsutu dezaketen berotze desegoki gehiegizkoak saihesten dira. Nazioarteko Unitate Sisteman, tenperatura Kelvin gradutan (K) adierazten da, nahiz eta Meteorologian ohikoena eskala zentigradua erabiltzea izan, zeinen unitatea Celsius gradua (ºC) den. AEBn oraindik ere Fahrenheit tenperatura-eskala (ºF) indarrean dago biztanleriaren artean, gainerako herrialde anglosaxoietan erabiltzeari utzi bazaio ere.