Ҳарорат
Миқдори физикӣ, ки онро нисбат ба ҳаво ва ҳамчун наздикшавии аввал метавон ҳамчун дараҷаи ҳаракати молекулаҳои газҳои онро ташкил медиҳанда муайян кард, ба тавре ки ҳаво ҳар қадар гармтар бошад, ҳаракатпазирии молекулаҳои он зиёдтар ва дар натиҷа ҳарорати он баландтар аст. Бо хунукӣ баръакс рӯй медиҳад; ҳаракати молекулавӣ камтар аст. Таърифи боло - ки бар назарияи кинетикии газҳо асос ёфтааст - танҳо ба гази идеалӣ татбиқ мешавад ва мо ҳаворо танҳо дар зери фарзияҳои муайян чунин ҳисобида метавонем, бинобар ин, ба маънои қатъӣ, муносибтар аст ҳароратро ҳамчун миқдори физикии ду система ё ҷисми бо ҳам тамосдошта (дар ҳолати мазкур ҳаво ва термометр) муайян кард, ки баробарии арзишҳояшон мувозинати гармиро байни онҳо кафолат медиҳад. Ҳарорати ҳаво мустақиман аз хондани термометре ба даст меояд, ки ба ин унсур дар дохили қуттии метеорологӣ дучор мешавад, ки эътибори додаҳоро кафолат медиҳад, зеро бо ин роҳ аз аз ҳад зиёд гарм шудани номатлуб, ки метавонад ченкуниро вайрон кунад, пешгирӣ карда мешавад. Дар Системаи Байналмилалии Воҳидҳо ҳарорат бо дараҷаҳои Келвин (К) ифода мешавад, гарчанде ки дар Метеорология шкалаи сантиградӣ одатан истифода мешавад, ки воҳидаш дараҷаи Селсий (°C) аст. Дар ИМА шкалаи ҳарорати Фаренгейт (°F) дар байни аҳолӣ истифода мешавад ва дар дигар кишварҳои англисзабон аз истифода баромадааст.