harorat

Havoga nisbatan qoʻllanganda va birinchi yaqinlashuvda uni tashkil etuvchi gazlar molekulalarining harakatlanish darajasi sifatida taʼriflash mumkin boʻlgan fizik kattalik: havo qanchalik issiq boʻlsa, uning molekulalarining harakatchanligi shunchalik katta va, demak, uning harorati shunchalik yuqori boʻladi. Sovuqda buning aksi kuzatiladi; molekulyar harakat kamroq boʻladi. Yuqoridagi taʼrif - gazlarning kinetik nazariyasiga asoslangan - faqat ideal gazga nisbatan qoʻllaniladi, havoni esa faqat muayyan farazlar ostida shunday deb hisoblash mumkin, shuning uchun qatʼiy aytganda, haroratni bir-biri bilan tutashgan ikki tizim yoki jism (koʻrilayotgan holatda havo va termometr) ning fizik kattaligi sifatida taʼriflash toʻgʻriroq boʻladi, ularning qiymatlari tengligi ular oʻrtasidagi issiqlik muvozanatini kafolatlaydi. Havo harorati meteorologik budka ichida shu muhitga taʼsir qilib turgan termometr koʻrsatkichidan bevosita olinadi, bu maʼlumotlarning ishonchliligini kafolatlaydi, chunki shu tarzda ish yuritilganda oʻlchovni buzishi mumkin boʻlgan nomaqbul qizib ketishning oldi olinadi. Xalqaro birliklar tizimida harorat Kelvin darajalarida (K) ifodalanadi, biroq Meteorologiyada odatda birligi Selsiy darajasi (°C) boʻlgan sentigrad shkalasi qoʻllaniladi. AQSHda aholi orasida Farengeyt harorat shkalasi (°F) hali ham qoʻllanilmoqda, boshqa ingliz tilida soʻzlashuvchi mamlakatlarda esa u isteʼmoldan chiqib ketgan.