shpërndarja Rayleigh
Shpërndarja (ose difuzioni) atmosferik i dritës ose i çdo rrezatimi tjetër elektromagnetik që ndodh pasi godet molekulat e ajrit ose grimcat minuskule me simetri sferike në pezullim, me diametra më të vegjël se një e dhjeta e gjatësisë së valës së rrezatimit rënës. Kjo shpërndarje është përgjegjëse për ngjyrën blu të qiellit. Intensiteti i rrezatimit difuz që buron nga atmosfera është në përpjesëtim të zhdrejtë me fuqinë e katërt të gjatësisë së valës, siç përcaktohet nga ligji i propozuar në vitin 1871 nga fizikani dhe aristokrati britanik John William Strutt (1842-1919), më i njohur si Lord Rayleigh. Nëse e shohim qiellin e kthjellët blu dhe jo të kuq ose me ngjyra të tjera të spektrit të dukshëm, është sepse, sipas këtij ligji, ngjyrat me gjatësi vale më të shkurtra (blu dhe vjollcë) shpërndahen me intensitet më të madh se ato me gjatësi vale më të gjata (e kuqe dhe portokalli).