rozpraszanie Rayleigha

Atmosferyczne rozpraszanie (lub dyfuzja) światła lub dowolnego innego promieniowania elektromagnetycznego, które występuje po uderzeniu w cząsteczki powietrza lub maleńkie cząstki o symetrii sferycznej w zawiesinie, o średnicach mniejszych niż jedna dziesiąta długości fali padającego promieniowania. To rozpraszanie jest odpowiedzialne za niebieski kolor nieba. Intensywność rozproszonego promieniowania emanującego z atmosfery jest odwrotnie proporcjonalna do czwartej potęgi długości fali, jak ustaliło prawo zaproponowane w 1871 r. przez brytyjskiego fizyka i arystokratę Johna Williama Strutta (1842-1919), lepiej znanego jako Lord Rayleigh. Jeśli widzimy bezchmurne niebo jako niebieskie, a nie czerwone czy w innych kolorach widzialnego widma, to dlatego, że zgodnie z tym prawem kolory o krótszych długościach fal (niebieski i fioletowy) rozpraszają się intensywniej niż te o dłuższych długościach fal (czerwony i pomarańczowy).