dioksid karboni (CO2)

Një nga gazet gjurmë të pranishëm në atmosferë, origjina e të cilit është si natyrore ashtu edhe për shkak të djegies së lëndëve djegëse fosile të pasura me karbon - si nafta, qymyri mineral ose gazi natyror -, djegies së biomasës, si dhe ndryshimeve në përdorimin e tokës dhe disa veprimtarive industriale. Është gazi kryesor serë me origjinë antropogjene, përqendrimi atmosferik i të cilit është rritur shumë ndjeshëm që nga mesi i shekullit të kaluar, paralelisht me emetimet e gjeneruara nga veprimtaritë tona. Nga fundi i dekadës së dytë të shekullit XXI arrin 415 pjesë për milion në vëllim. Është një gaz pa ngjyrë, pa erë me një shije paksa acide, që në përqendrime të larta shkakton asfiksi. Nuk është i ndezshëm dhe është i tretshëm në ujë. Koha e tij e qëndrimit në atmosferë varion ndërmjet 5 dhe 200 vjetësh. Nuk mund të përcaktohet një vlerë e vetme, për shkak të kompleksitetit të ciklit të karbonit, me ritme të ndryshme thithjeje të gazit të lidhura me procese të ndryshme natyrore largimi. Formula e tij kimike është CO2 dhe njihet edhe si anhidrid karbonik ose, nga arkaizmi tashmë i braktisur, bioksid karboni. Në studimet e ndryshimit klimatik përdoret koncepti i "ekuivalentit të dioksidit të karbonit", i përcaktuar si sasia e CO2 që do të nevojitej për të ushtruar të njëjtin ndikim rrezatues (ngrohje) të prodhuar nga një gaz serë i caktuar ose një përzierje e disa prej këtyre gazeve.