ကာဘွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ် (CO2)

လေထုတွင် တွေ့ရသော အစီးအမှုန်ငွေ့များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ မူလအစသည် သဘာဝနှင့်လည်းကောင်း၊ ရေနံ၊ သတ္တုမီးသွေး သို့မဟုတ် သဘာဝဓာတ်ငွေ့ကဲ့သို့ ကာဘွန်ကြွယ်ဝသော ရုပ်ကြွင်းလောင်စာများ လောင်ကျွမ်းခြင်း၊ ဇီဝလောင်စာ လောင်ကျွမ်းခြင်း၊ ထို့ပြင် မြေအသုံးချမှုပြောင်းလဲခြင်းနှင့် စက်မှုလုပ်ငန်းလှုပ်ရှားမှုအချို့ကြောင့်လည်းကောင်း ဖြစ်ပေါ်သည်။ ၎င်းသည် လူသားလှုပ်ရှားမှုမှ မူလအစဖြစ်သော အဓိကအိမ်ခြံမြေဓာတ်ငွေ့ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ လေထုအတွင်းအာနိသင်ပါဝင်မှုသည် လွန်ခဲ့သည့်ရာစု၏ အလယ်ပိုင်းမှစတင်ကာ၊ ကျွန်ုပ်တို့ လုပ်ဆောင်မှုများမှ ထုတ်လွှတ်မှုများနှင့် ယှဉ်တွဲ၍ အလွန်ပေါ်လွင်စွာ တိုးလာနေသည်။ 21 ရာစု၏ ဒုတိယဆယ်စုနှစ်ကုန်ဆုံးချိန်တွင် ၎င်းသည် သန်း 1 လျှင် အစိတ် 415 (415 ppm) ရောက်ရှိသည်။ ၎င်းသည် အရောင်မရှိ၊ အနံ့မရှိသော၊ အနည်းငယ်ချဉ်သောအရသာရှိသည့် ဓာတ်ငွေ့ဖြစ်ပြီး၊ ပါဝင်ပမာဏမြင့်မားပါက လေမလွတ်ဖြစ်စေနိုင်သည်။ မီးလောင်လွယ်ခြင်းမရှိဘဲ ရေတွင်ပျော်ဝင်နိုင်သည်။ ၎င်း၏ လေထုအတွင်း နေထိုင်ကြာချိန်သည် နှစ် 5 မှ 200 ကြားရှိသည်။ ကာဘွန်စက်ဝန်း၏ ရှုပ်ထွေးမှုကြောင့်၊ မတူညီသော သဘာဝဖယ်ရှားမှုလုပ်ငန်းစဉ်များနှင့် ဆက်စပ်သော ဓာတ်ငွေ့စုပ်ယူမှုနှုန်းအမျိုးမျိုးရှိသောကြောင့် တန်ဖိုးတစ်ခုတည်းကို သတ်မှတ်၍မရပါ။ ၎င်း၏ ဓာတုဆူဖော်မြူလာသည် CO₂ ဖြစ်ပြီး၊ ကာဘွန်နစ်အန်ဟိုက်ဒရိုက် သို့မဟုတ် ယခုအသုံးမပြုတော့သည့် ရှေးဟောင်းအသုံးအနှုန်းဖြစ်သော ကာဘွန်ဘိုင်အောက်ဆိုဒ် ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ ရာသီဥတုပြောင်းလဲမှုဆိုင်ရာလေ့လာချက်များတွင် "CO2 ညီမျှတန်ဖိုး" ဟူသည့် သဘောတရားကို အသုံးပြုပြီး၊ ၎င်းကို အိမ်ခြံမြေဓာတ်ငွေ့တစ်ခု သို့မဟုတ် ထိုဓာတ်ငွေ့များအမျိုးမျိုးရောနှောထားသောပေါင်းစပ်မှုတစ်ခုမှ ဖြစ်ပေါ်စေသော radiative forcing (အပူနွေးမှု) တူညီစွာဖြစ်ပေါ်စေရန် လိုအပ်မည့် CO₂ ပမာဏဟု ဖော်ပြသည်။