енергетски биланс на Земјата

Рамнотежата меѓу протокот на зрачна енергија што го прима Земјата и протокот што го враќа во вселената. Во глобален просек и во доволно долг период, билансот мора да биде нула, што ги гарантира условите за живот на планетата. Постоењето на оваа рамнотежа меѓу дојдовната и појдовната енергија подразбира дека сончевото зрачење (кратки бранови) апсорбирано од Земјата мора да биде еднакво на збирот од делот што директно се рефлектира, плус земјиното зрачење (долгобранично инфрацрвено зрачење) што го емитува нашата планета. Во заокружени бројки, ако 100 единици енергија стигнуваат до врвот на атмосферата (еквивалентно на дојдовниот сончев флукс од 342 W/m2), 50 единици ги апсорбира површината на Земјата, 20 споменатата атмосфера, а преостанатите 30 се враќаат во вселената, што го сочинува планетарното албедо. Сегашната климатска промена ги нарушува теговите на вагата меѓу она што влегува и она што излегува, бидејќи, со зголемувањето на концентрацијата на стакленичките гасови во атмосферата, атмосферската средина апсорбира повеќе земјино инфрацрвено зрачење, дозволувајќи помал дел да избега во вселената. Последица на ова е набљудуваното глобално затоплување.