ကမ္ဘာ့စွမ်းအင် ဟန်ချက်

ကမ္ဘာ့ ရရှိသော ရောင်ခြည်စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုနှင့် အာကာသသို့ ပြန်လည်ပေးအပ်သော စီးဆင်းမှုအကြား ဟန်ချက်ညီမှုဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ပျမ်းမျှအားဖြင့်နှင့် လုံလောက်စွာရှည်ကြာသော ကာလတစ်ခုအတွင်း၊ ဤဟန်ချက်သည် သုညဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းက ကမ္ဘာမြေ၏ နေထိုင်နိုင်စွမ်းရှိသည့် အခြေအနေများကို အာမခံပေးသည်။ ဝင်လာသောနှင့် ထွက်သွားသော စွမ်းအင်ကြား ဤဟန်ချက်ညီမှု ရှိနေခြင်းသည် ကမ္ဘာမြေမှ စုပ်ယူထားသော နေရောင်ခြည် (တို-လှိုင်းအလျား - short-wave) သည် ၎င်းမှ တိုက်ရိုက်ရောင်ပြန်ဟပ်သွားသော ဖရက်ရှင်းနှင့် ကမ္ဘာမြေ၏ ထုတ်လွှတ်သော ရောင်ခြည် (ရှည်လှိုင်းအလျား အနီရောင်လွန်ရောင်ခြည် - long-wave infrared radiation) ၏ ပေါင်းလဒ်နှင့် ညီမျှရမည်ကို ဆိုလိုသည်။ ခန့်မှန်းကိန်းဂဏန်းအားဖြင့်ဆိုရသော် လေထုအထက်ဆုံးသို့ စွမ်းအင် ယူနစ် 100 ရောက်ရှိလာပါက (ဝင်လာသော နေရောင်ခြည်စီးဆင်းမှု 342 W/m2 နှင့် ညီမျှသည်)၊ 50 ယူနစ်ကို ကမ္ဘာ့မျက်နှာပြင်က စုပ်ယူပြီး၊ 20 ယူနစ်ကို အထက်ဖော်ပြပါ လေထုက စုပ်ယူကာ၊ ကျန် 30 ယူနစ်ကို အာကာသသို့ ပြန်လည်ပေးအပ်သည်၊ ၎င်းက planetary albedo ကို ဖွဲ့စည်းသည်။ လက်ရှိရာသီဥတု ပြောင်းလဲမှုသည် ဝင်လာသည့်အရာနှင့် ထွက်သွားသည့်အရာကြားရှိ ချိန်ခွင်ကို မညီမညွတ် ဖြစ်စေနေသည်၊ အကြောင်းမှာ လေထုအတွင်းရှိ အပူချုပ်ငွေ့များ (greenhouse gases) ပါဝင်မှု တိုးလာသည်နှင့်အမျှ၊ လေထုအလယ်ခံသည် ကမ္ဘာ့ အနီရောင်လွန်ရောင်ခြည်ကို ပိုမိုစုပ်ယူလာနေပြီး၊ အာကာသသို့ လွတ်မြောက်သွားနိုင်သည့် အစိတ်အပိုင်းကို ပိုမို ငယ်လျော့စေသည်။ ဤအရာ၏ ရလဒ်မှာ တွေ့ရှိရသည့် ကမ္ဘာ့ကြီးပူနွေးလာမှု ဖြစ်သည်။