สมดุลพลังงานของโลก

สมดุลระหว่างฟลักซ์พลังงานรังสีที่โลกได้รับและฟลักซ์ที่มันคืนสู่อวกาศ โดยเฉลี่ยทั่วโลกและในช่วงเวลาที่ยาวนานเพียงพอ สมดุลนั้นต้องเป็นศูนย์ ซึ่งรับประกันสภาวะที่เอื้อต่อการอยู่อาศัยของดาวเคราะห์ การมีอยู่ของสมดุลนี้ระหว่างพลังงานที่เข้ามาและออกไป หมายความว่ารังสีดวงอาทิตย์ (คลื่นสั้น) ที่โลกดูดกลืนไว้ต้องเท่ากับผลรวมของส่วนที่สะท้อนกลับโดยตรง บวกกับรังสีจากพื้นโลก (รังสีอินฟราเรดคลื่นยาว) ที่ดาวเคราะห์ของเราปล่อยออกมา ในตัวเลขกลม ๆ หากพลังงาน 100 หน่วยมาถึงขอบบนของบรรยากาศ (เทียบเท่ากับฟลักซ์สุริยะขาเข้า 342 W/m²) 50 หน่วยถูกดูดกลืนโดยพื้นผิวโลก 20 หน่วยโดยบรรยากาศดังกล่าว และอีก 30 หน่วยที่เหลือถูกส่งกลับสู่อวกาศ ซึ่งประกอบเป็นอัลบีโดของดาวเคราะห์ การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศในปัจจุบันกำลังทำให้ตาชั่งระหว่างสิ่งที่เข้ามาและออกไปเสียสมดุล เนื่องจากเมื่อความเข้มข้นของก๊าซเรือนกระจกในบรรยากาศเพิ่มขึ้น ตัวกลางบรรยากาศกำลังดูดกลืนรังสีอินฟราเรดจากพื้นโลกมากขึ้น ปล่อยให้ส่วนที่เล็กกว่าหลุดออกไปสู่อวกาศ ผลที่ตามมาของสิ่งนี้คือภาวะโลกร้อนที่สังเกตได้