पृथ्वीको ऊर्जा सन्तुलन
पृथ्वीले प्राप्त गर्ने विकिरण ऊर्जा प्रवाह र त्यसले अन्तरिक्षमा फर्काउने प्रवाहबीचको सन्तुलन। विश्वव्यापी औसतमा र पर्याप्त लामो अवधिमा यो सन्तुलन शून्य हुनै पर्छ, जसले ग्रहको बासयोग्य अवस्थाको ग्यारेन्टी गर्छ। आउने र जाने ऊर्जाबीचको यो सन्तुलन हुनुको अर्थ पृथ्वीले सोसेको सौर्य विकिरण (छोटो तरङ्ग) सो विकिरणको प्रत्यक्ष परावर्तित अंश र हाम्रो ग्रहले उत्सर्जन गर्ने पार्थिव विकिरण (दीर्घ तरङ्ग इन्फ्रारेड विकिरण) को योगफलसँग बराबर हुनुपर्छ भन्ने हो। मोटामोटी रूपमा भन्दा, यदि वायुमण्डलको माथिल्लो सीमामा 100 एकाइ ऊर्जा पुग्छ (आउने सौर्य प्रवाहको 342 W/m2 को बराबर), भने 50 एकाइ पृथ्वीको सतहले, 20 एकाइ उपर्युक्त वायुमण्डलले सोस्छ, र बाँकी 30 अन्तरिक्षमा फर्किन्छ, जुन ग्रहीय एल्बिडो हो। हालको जलवायु परिवर्तनले आउने र जाने कुराबीचको तराजुलाई बिगारिरहेको छ, किनभने वायुमण्डलमा हरितगृह ग्याँसहरूको सघनता बढ्दै जाँदा वायुमण्डलीय माध्यमले पार्थिव इन्फ्रारेड विकिरण बढी सोस्दै छ, र अन्तरिक्षमा कम अंश मात्र उम्कन दिइरहेको छ। यसको परिणाम अवलोकन गरिएको विश्वव्यापी तापमान वृद्धि हो।