ενεργειακό ισοζύγιο της Γης

Η ισορροπία μεταξύ της ροής ακτινοβολούμενης ενέργειας που λαμβάνει η Γη και της ροής που επιστρέφει στο διάστημα. Σε παγκόσμιο μέσο όρο και σε μια αρκετά μεγάλη χρονική περίοδο, το ισοζύγιο πρέπει να είναι μηδέν, γεγονός που εγγυάται τις συνθήκες κατοικησιμότητας του πλανήτη. Η ύπαρξη αυτής της ισορροπίας μεταξύ εισερχόμενης και εξερχόμενης ενέργειας συνεπάγεται ότι η ηλιακή ακτινοβολία (μικρού μήκους κύματος) που απορροφάται από τη Γη πρέπει να ισούται με το άθροισμα του τμήματος αυτής που ανακλάται απευθείας, συν τη γήινη ακτινοβολία (υπέρυθρη ακτινοβολία μεγάλου μήκους κύματος) που εκπέμπει ο πλανήτης μας. Σε στρογγυλούς αριθμούς, εάν 100 μονάδες ενέργειας φτάνουν στην κορυφή της ατμόσφαιρας (ισοδύναμο με τα 342 W/m2 της εισερχόμενης ηλιακής ροής), 50 μονάδες απορροφώνται από την επιφάνεια της Γης, 20 από την προαναφερθείσα ατμόσφαιρα, και οι υπόλοιπες 30 επιστρέφουν στο διάστημα, γεγονός που συνιστά την πλανητική λευκαύγεια (albedo). Η σημερινή κλιματική αλλαγή διαταράσσει την ισορροπία μεταξύ αυτού που εισέρχεται και αυτού που εξέρχεται, καθώς αυξάνεται η συγκέντρωση των αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα, το ατμοσφαιρικό μέσο απορροφά περισσότερη γήινη υπέρυθρη ακτινοβολία, επιτρέποντας σε μικρότερο ποσοστό αυτής να διαφύγει στο διάστημα. Η συνέπεια αυτού είναι η παρατηρούμενη υπερθέρμανση του πλανήτη.