ჰაერის სიმკვრივე
ჰაერის მასა მოცულობის ერთეულზე, ჩვეულებრივ გამოისახება კგ/მ3-ში. წნევასა და ტემპერატურასთან ერთად ეს ატმოსფეროს თეორიულ შესწავლაში ერთ-ერთი ფუნდამენტური ცვლადია. ზღვის დონეზე და ISA ატმოსფეროთი დადგენილ სტანდარტულ პირობებში იგი დაახლოებით 1,225 კგ/მ3 მნიშვნელობას იღებს. ჰაერის სიმკვრივე, ატმოსფერული წნევის მსგავსად, სიმაღლესთან ერთად მცირდება და ეს კლება განსაკუთრებით თვალსაჩინოა ტროპოსფეროსა და სტრატოსფეროში ასვლისას. იგივე არ ხდება აირადი ნარევის შემადგენელი აზოტისა და ჟანგბადის (N2 /O2) პროპორციასთან, რომელიც ატმოსფეროს პირველ 80 კილომეტრში (ჰომოსფერო) დაახლოებით მუდმივი რჩება. მისი სიმკვრივე სიმაღლესთან ერთად მცირდება, მაგრამ არა პროპორცია. ამ სიმაღლის ზემოთ - იონოსფეროს სფეროში - ჰაერი ძლიერ გაიშვიათებულია, მისი სიმკვრივე ძალიან დაბალია და სტაბილური მოლეკულები აღარ არსებობს, რადგან ამ ატმოსფერულ დონეებზე მზის გამოსხივება თითქმის შეუმცირებლად აღწევს, ძალზე ენერგიულია და სიტყვასიტყვით ანადგურებს აირის მოლეკულებს. იქ წარმოიქმნება „ელექტრონული ღრუბლის“ მსგავსი რამ, რომელიც უმეტესად იონებისგან შედგება და ელექტრობის კარგი გამტარებია.