Yağmurölçer
Belirli bir yerde belirli bir zaman aralığında düşen yağış miktarını ölçmek için kullanılan bir meteorolojik alet. Hava gözlem istasyonlarında kullanılanı, Dünya Meteoroloji Örgütü (WMO) tarafından onaylanmış olup, icadını (1886 yılında) kendisine borçlu olduğumuz Alman meteorolog Gustav J. G. Hellmann'ın (1854-1939) onuruna adlandırılan Hellmann tipidir. Yağmur suyunu toplamak ve kaydını tutmak amacıyla özel olarak ad hoc inşa edilen ilk kaplar Antik Yunanistan'da kullanılmış olup yaklaşık 2500 yıl öncesine dayanmaktadır. Aynı amaçla kullanılan işaretli bir kap, MÖ 4. yüzyıl civarında Hindistan'da da belgelenmiştir. Bu ilk yağmurölçerlerin icadını yönlendiren şey tarımsal işlerin planlanmasıydı; 1441 yılında, Büyük Kral Sejong'un (1418-1450) döneminde Kore'de ortaya çıkan alet de bunlardan biriydi. Cheugugi olarak bilinen bu alet, standartlaştırılmış boyutlara sahip demir bir kaptan oluşuyordu; bunun tam kopyaları yapılarak her bir il valisine dağıtılmış, bu da o ülke genelinde yağış kayıtlarının tutulmasını sağlamıştı. 1639 yılında, Galileo'nun öğrencisi olan İtalyan fizikçi Benedetto Castelli (1578-1643), yağmur suyunu toplamak için kullanılan ve aynı zamanda bir yağmur kaydedici işlevi de gören basit, dereceli bir cam kap yapmıştır. Tarihteki ilk yağmurölçerin (gerçek anlamda bilimsel bir alet olarak) icadı genellikle İngiliz mimar Christopher Wren'e (1632-1723) atfedilse de, bu onur aslında Castelli'ye aittir; çünkü Wren'in 1662 yılında icat ettiği şey, ilk devrilen-kovalı (tipping-bucket) yağmur kaydediciydi. Bu, mürekkepli bir kalemin dereceli kağıt üzerinde düşen yağmurun sürekli bir kaydını çizmesini sağlayan mekanik bir sistem içeren, devrilen kovalı bir yağmurölçerdi. Yağışı güvenilir bir şekilde ölçme sorunu ancak 19. yüzyılın sonlarına doğru çözülebilmiştir; çünkü o zamana kadar tasarlanan çeşitli yağmurölçerler, bu değişkenin ölçümünde karşılaşılan tüm güçlükleri -başta buharlaşma yoluyla düşen suyun bir kısmının kaybı olmak üzere- aşmayı başaramamıştı. Hellmann'ın icat ettiği yağmurölçer, kalite kontrol testlerini başarıyla geçmiştir. İşlevselliği, hava koşullarına karşı dayanıklılığıyla eşleşmektedir. Dışarıdan bakıldığında alet, birbirine geçen, biri diğerinin üzerinde olan iki parçadan oluşan galvanizli sac bir silindirdir. Üstteki parça açıktır ve yağmurölçerin ağzını oluşturur. WMO tarafından onaylananlarda, bu yüzeyin alanı 200 cm2'dir. Bu açıklıktan aşağıya doğru bir huni iner; yağmur, kar veya dolu suyu bu huniden geçerek alt parçanın içinde bulunan bir kabın içinde son bulur. Gözlemi gerçekleştirmek için, iki silindirik kap birbirinden ayrılır, söz konusu kap alttakinden çıkarılır ve -önceki gözlemden bu yana geçen süre içinde yağış olmuşsa- toplanan su, uygun şekilde derecelendirilmiş bir ölçüm silindirine dökülür. Okunan değer, yağışın geçirimsiz bir yüzeye eşit olarak dağıldığı ve buharlaşma olmadığı varsayımıyla, bıraktığı su filminin milimetre cinsinden yüksekliğini doğrudan verir. Bu milimetreler, metrekare başına litreye eşdeğerdir.