წვიმმზომი
მეტეოროლოგიური ხელსაწყო, რომელიც გამოიყენება მოცემულ ადგილას გარკვეული დროის განმავლობაში მოსული ნალექის რაოდენობის გასაზომად. მეტეოროლოგიურ ობსერვატორიებში გამოყენებული ხელსაწყო დამტკიცებულია მსოფლიო მეტეოროლოგიური ორგანიზაციის (WMO) მიერ და ჰელმანის ტიპისაა, გერმანელი მეტეოროლოგის გუსტავ ი. გ. ჰელმანის (1854-1939) პატივსაცემად, რომელსაც მისი გამოგონება (1886 წელს) ევალება. წვიმის წყლის დასაჭერად და მისი აღრიცხვისთვის ad hoc აგებული პირველი ჭურჭელი ძველ საბერძნეთში გამოიყენებოდა და დაახლოებით 2500 წლით თარიღდება. იმავე მიზნით გამოყენებული მარკირებული ჭურჭელი ასევე დოკუმენტირებულია ინდოეთში დაახლოებით ძვ. წ. IV საუკუნეში. სწორედ სასოფლო-სამეურნეო სამუშაოების დაგეგმვამ განაპირობა ამ პირველი წვიმმზომების გამოგონება, როგორიც იყო კორეაში, 1441 წელს, მეფე სეჯონგ დიდის (1418-1450) დროს გაჩენილი. ცნობილი როგორც cheugugi, იგი შედგებოდა სტანდარტიზებული ზომების რკინის ჭურჭლისგან, რომლის ზუსტი ასლები მზადდებოდა და თითოეულ პროვინციის გუბერნატორს ურიგდებოდა, რაც ამ ქვეყანაში მთელს მასშტაბზე ნალექების აღრიცხვის წარმოების საშუალებას იძლეოდა. 1639 წელს იტალიელმა ფიზიკოსმა ბენედეტო კასტელიმ (1578-1643) - გალილეის მოწაფემ - დაამზადა მარტივი გრადუირებული მინის ჭურჭელი, რომელიც გამოიყენებოდა წვიმის წყლის დასაჭერად და ასევე წვიმის რეგისტრატორის ფუნქციებს ასრულებდა. მიუხედავად იმისა, რომ ისტორიაში პირველი წვიმმზომის გამოგონება (როგორც სათანადოდ სამეცნიერო ხელსაწყოსი) ჩვეულებრივ ინგლისელ არქიტექტორ კრისტოფერ რენს (1632-1723) მიეწერება, ეს პატივი კასტელის ეკუთვნის, რადგან რენმა - 1662 წელს - გამოიგონა პირველი გადამრთველი ციცხვებიანი წვიმის რეგისტრატორი. ეს იყო გადამრთველი ციცხვებიანი წვიმმზომი, რომელიც მექანიკურ სისტემას მოიცავდა და რომელიც საშუალებას აძლევდა მელნიან კალამს გრადუირებულ ქაღალდზე დაეტოვებინა მოსული წვიმის უწყვეტი ჩანაწერი. მხოლოდ მე-19 საუკუნის ბოლოს გადაწყდა ნალექების საიმედო გაზომვის პრობლემა, რადგან იმ მომენტამდე შექმნილი სხვადასხვა წვიმმზომი ვერ ახერხებდა ამ ცვლადის გაზომვასთან დაკავშირებული ყველა სირთულის დაძლევას; განსაკუთრებით აორთქლებით მოსული წყლის ნაწილის დაკარგვის. ჰელმანის მიერ გამოგონილი წვიმმზომი წარმატებით გაიარა ხარისხის კონტროლის ტესტები. მის ფუნქციონალურობას უტოლდება მისი გამძლეობა არახელსაყრელი ამინდის მიმართ. გარედან ხელსაწყო არის გალვანიზებული თუნუქის ცილინდრი, რომელიც შედგება ორი ნაწილისგან, რომლებიც ერთმანეთზე ერგება, ერთი მეორის თავზე. ზედა ღიაა და წვიმმზომის პირს წარმოადგენს. WMO-ს მიერ დამტკიცებულებში მისი ზედაპირის ფართობია 200 cm2. ამ ხვრელიდან ქვემოთ მიდის ძაბრი, რომლის გავლითაც წვიმის, თოვლის ან სეტყვის წყალი გადის და მთავრდება ქვედა ნაწილში მოთავსებულ ჭურჭელში. დაკვირვების ჩასატარებლად ორი ცილინდრული ჭურჭელი ერთმანეთისგან იშლება, ზემოხსენებული ჭურჭელი ქვედა ნაწილიდან ამოიღება და - იმ შემთხვევაში, თუ წინა დაკვირვებიდან გასულ დროში ნალექი მოვიდა - შეგროვილი წყალი ჩაისხმება სათანადოდ გრადუირებულ საზომ ცილინდრში. მისი ჩვენება პირდაპირ გვაძლევს ნალექით დატოვებული წყლის ფენის სიმაღლეს მილიმეტრებში, იმ პირობით, რომ იგი წყალგაუმტარ ზედაპირზეა განაწილებული და აორთქლება არ ხდება. ეს მილიმეტრები ლიტრებს კვადრატულ მეტრზე უტოლდება.