суспендирани честички (PM)
Скратен начин за упатување на суспендирани честички (PM). Овој назив им се дава на смесата од ситни честички во течна или цврста фаза, и со органско и со неорганско потекло, кои се суспендирани во воздухот, придонесувајќи за неговото загадување. Овие честички вклучуваат многу разновидни елементи, како минерална прашина, саѓи, сулфати, нитрати, силикати, пепел, полен и слично. Изворите на емисија можат да бидат природни (вулкански ерупции, шумски пожари) или да потекнуваат од човечки активности (сообраќај, индустрија, земјоделство…). Во студиите за квалитетот на воздухот, суспендираните честички се класифицираат како PM10 или PM2,5, во зависност од нивната големина. Првата категорија (PM10) одговара на поголемите честички, со дијаметар меѓу 10 и 2,5 µm, додека втората (PM2,5) опфаќа ситни честички, со дијаметар помал од 2,5 µm. Последните се најопасни за здравјето, бидејќи, при вдишување, не се задржуваат во респираторниот тракт (што се случува со PM10), туку успеваат да стигнат до белодробните алвеоли -во надворешниот дел на бронхиолите-, при што преминуваат во крвотокот. Во последниве години почнаа да се појавуваат студии фокусирани на таканаречените ултрафини честички (PM1), со дијаметар помал од еден микрон (1 µm). Види и вулканска пепел.
Поврзани поими: загадување на воздухот