အမှုန်ညစ်ညမ်းမှု (Particulate Matter)

particulate matter (PM) ကို ရည်ညွှန်းသည့် အတိုကောက်နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ဤအမည်ကို လေထုတွင် ငြိမ်နေကာ ၎င်း၏ညစ်ညမ်းမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသော ဇီဝနှင့် အဇီဝ အစသို့ ရင်းမြစ်နှစ်မျိုးလုံးရှိသော၊ အရည် သို့မဟုတ် အခဲအဆင့်ရှိ အမှုန်ကလေးများ ရောနှောမှုအား ခေါ်ဆိုသည်။ ဤအမှုန်များတွင် သတ္တုဓာတ်ဖုန်၊ မီးခိုးမှုန့်၊ sulfates, nitrates, silicates, ပြာ, ပန်းဝတ်မှုန့် အစရှိသည့် များစွာကွဲပြားသောဒြပ်စင်များ ပါဝင်သည်။ ထွက်ရှိမှုရင်းမြစ်များသည် သဘာဝ (တောင်ပေါက်ဖုန်းလှုပ်ရှားမှု၊ တောမီးလောင်ခြင်း) သို့မဟုတ် လူသားလုပ်ရပ်များမှ (ယာဉ်စီးနင်းမှု၊ စက်မှုလုပ်ငန်း၊ စိုက်ပျိုးရေး...) ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။ လေထုအရည်အသွေးဆိုင်ရာ လေ့လာမှုများတွင်၊ ကိုက်ညီသည့် အရွယ်အစားပေါ်မူတည်၍ particulate matter ကို PM10 သို့မဟုတ် PM2.5 ဟု ခွဲခြားသည်။ ပထမအမျိုးအစား (PM10) သည် ၁၀ နှင့် ၂.၅ µm ကြား အချင်းရှိ ပိုကြီးသော အမှုန်များနှင့် ကိုက်ညီပြီး၊ ဒုတိယအမျိုးအစား (PM2.5) သည် ၂.၅ µm ထက်သေးငယ်သော အချင်းရှိ အနုစိတ်အမှုန်များကို ပါဝင်သည်။ နောက်ဖော်ပြပါအမျိုးအစားသည် ကျန်းမာရေးအတွက် အန္တရာယ်အများဆုံးဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့ကို ရှူသွင်းသောအခါ (PM10 ဖြင့် ဖြစ်ပျက်သကဲ့သို့) အသက်ရှူလမ်းကြောင်းတွင် ချုပ်ကိုင်ခံရခြင်း မရှိဘဲ၊ − bronchiole များ၏ အပြင်ဘက်တွင်ရှိသော − အဆုတ်အိတ်များ (pulmonary alveoli) သို့ ရောက်ရှိကာ သွေးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သောနှစ်အနည်းငယ်တွင်၊ အချင်း တစ်မိုက်ခရွန် (1 µm) ထက်သေးငယ်သော ultrafine particles (PM1) ဟု ခေါ်ဆိုသည့်အရာများကို အာရုံစိုက်ထားသော လေ့လာမှုများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ တောင်ပေါက်ဖုန်း entry ကိုလည်း ကြည့်ပါ။