ភាគល្អិតក្នុងខ្យល់ (PM)
វិធីសរសេរកាត់ដើម្បីសំដៅលើអនុភាគល្អិត (PM)។ ឈ្មោះនេះត្រូវបានផ្តល់ឱ្យល្បាយអនុភាគតូចៗក្នុងដំណាក់កាលរាវ ឬរឹង ទាំងមានដើមកំណើតសរីរាង្គ និងអសរីរាង្គ ដែលព្យួរក្នុងខ្យល់ រួមចំណែកដល់ការបំពុលរបស់វា។ អនុភាគទាំងនេះរួមមានធាតុចម្រុះខ្លាំងដូចជា ធូលីរ៉ែ ធ្យូងខ្មៅ ស៊ុលហ្វាត នីត្រាត ស៊ីលីកាត ផេះ លំអងផ្កា និងដូច្នេះតទៅ។ ប្រភពបំភាយអាចជាធម្មជាតិ (ការផ្ទុះភ្នំភ្លើង ភ្លើងឆេះព្រៃ) ឬមកពីសកម្មភាពមនុស្ស (ចរាចរណ៍ ឧស្សាហកម្ម កសិកម្ម…)។ ក្នុងការសិក្សាគុណភាពខ្យល់ អនុភាគល្អិតត្រូវបានចាត់ថ្នាក់ជា PM10 ឬ PM2.5 អាស្រ័យលើទំហំរបស់វា។ ប្រភេទទីមួយ (PM10) ត្រូវនឹងអនុភាគធំជាង ដែលមានអង្កត់ផ្ចិតរវាង 10 និង 2.5 µm ខណៈប្រភេទទីពីរ (PM2.5) រួមបញ្ចូលអនុភាគម៉ដ្ឋ ដែលមានអង្កត់ផ្ចិតតូចជាង 2.5 µm។ ប្រភេទក្រោយគឺគ្រោះថ្នាក់បំផុតដល់សុខភាព ព្រោះនៅពេលស្រូបចូល វាមិនត្រូវបានរក្សាទុកក្នុងផ្លូវដង្ហើមទេ (ដែលកើតឡើងចំពោះ PM10) ប៉ុន្តែអាចទៅដល់ពងខ្យល់សួត -នៅផ្នែកខាងក្រៅនៃបំពង់ដង្ហើមតូច- ហើយបន្តចូលទៅក្នុងចរន្តឈាម។ ក្នុងប៉ុន្មានឆ្នាំថ្មីៗនេះ ការសិក្សាផ្តោតលើអនុភាគដែលគេហៅថាអ៊ុលត្រាម៉ដ្ឋ (PM1) ដែលមានអង្កត់ផ្ចិតតូចជាងមួយមីក្រុង (1 µm) បានចាប់ផ្តើមលេចឡើង។ សូមមើលផងដែរ ផេះភ្នំភ្លើង។
ពាក្យពាក់ព័ន្ធ: ការបំពុលខ្យល់