แม่น้ำในบรรยากาศ

ช่องทางหรือระเบียงที่ค่อนข้างแคบชนิดหนึ่ง ซึ่งไหลผ่านส่วนล่างของบรรยากาศ ขนส่งไอน้ำปริมาณมากจากเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนไปยังละติจูดกลางและสูง เป็นคำที่ค่อนข้างใหม่ เนื่องจากไม่ได้ถูกบัญญัติขึ้นจนกระทั่งต้นทศวรรษ 1990 ในสหรัฐอเมริกา แม่น้ำในบรรยากาศมีความกว้างหลายร้อยกิโลเมตรและยาวหลายพันกิโลเมตร มีบทบาทสำคัญในวัฏจักรอุทกวิทยา เนื่องจากเป็นกลไกหลักในการขนส่งไอน้ำในแนวราบในบรรยากาศ โดยเฉลี่ยแล้ว มีแม่น้ำในบรรยากาศประมาณสิบกว่าสายที่ปรากฏพร้อมกันบนโลก ซึ่งแต่ละสายเคลื่อนย้ายน้ำ (ในสถานะแก๊ส) ปริมาณมากกว่าการไหลของแม่น้ำแอมะซอน มันสัมพันธ์กับกระแสลมกรดระดับต่ำที่เกิดขึ้นด้านหน้าแนวปะทะเย็นและระบบความกดอากาศต่ำในละติจูดกลาง ซึ่งเป็นสัญญาณบ่งชี้ล่วงหน้าและก่อให้เกิดฝนที่รุนแรงและต่อเนื่องในพื้นที่ทวีปที่สัมผัสกับมัน เช่น ชายฝั่งตะวันตกของสหรัฐฯ ด้านแอตแลนติกของยุโรป และแอฟริกาเหนือ ฝนที่เชื่อมโยงกับมันและถูกขยายด้วยการบังคับจากภูมิประเทศของภูเขา บางครั้งนำไปสู่น้ำท่วมครั้งใหญ่หายนะ