równonoc

Choć nie jest to termin czysto meteorologiczny, zazwyczaj odwołują się do niego teksty z zakresu meteorologii i klimatologii. Jego etymologiczne pochodzenie leży w łacińskim słowie aequinoctium, powstałym z połączenia łacińskich słów aequus (równy) oraz noctem, nox (noc), z czego wynika, że odpowiada dniowi w roku, w którym długość dnia i nocy są równe. Każdego roku występują dwie równonoce i w każdym z tych dni słońce wschodzi dokładnie na wschodzie i zachodzi na zachodzie. Na półkuli północnej równonoc wiosenna przypada zazwyczaj na 20 lub 21 marca, a równonoc jesienna na 22 lub 23 września. Ta odpowiedniość jest odwrócona na półkuli południowej. Zarówno równonoce, jak i przesilenia wyznaczają zmiany czterech pór astronomicznych, na które podzielony jest rok.